— Znasz mnie od lat. Jestem mocnym facetem. Daleko mi do ucieczki w nierealny świat.
— Samotność potrafi płatać różne figle.
— Gdy wyprzęgliśmy konie, wilki za nimi nie pobiegły. To nie jest normalne. Siedzą wokół drzewa i czekają. Na mnie.
— Nie wywołuj... – słowa utknęły mu w gardle. On właśnie wywołał drapieżne bestie z lasu. Duchowny dopuszczał trafność spostrzeżeń kowala. Stopniowo zaczynało do niego docierać, że w ciągu najbliższych minut, przedstawiony przez siłacza scenariusz wejdzie w fazę realizacji.
— Nadeszła pora wyrównania rachunków. Prosiłem, aby mój koniec nie był dla mnie zaskoczeniem. Jeśli mam pożegnać się z tym światem, chciałbym, aby było to podczas walki. Z honorem.
— Jak gladiator?
— Jak mężczyzna.
— Zdołałeś pojednać się sam ze sobą. To wspaniały prezent od
