Bazen kaderimizi kendimiz çizemiyoruz. İnsan ne kadar direnirse dirensin istemediği şey hayatının merkezi oluyor. Olaylara karşı bakış açımızı değiştirdiğimizde kötü olanı iyi , güzel olanı çirkin görebiliyoruz. Bende hayatımdaki güzellikleri sonradan farkedenlerdendim.
Bora’nın göğsüne ellerimi dayayıp ittiremeye çalışıyordum. Ne kadar güç kullanırsam kullanayım nafile.Kısacık bir an bana saatler kadar uzun gelmiş
Bir anda kendisini çekmesini fırsat bilerek yüzüne atacağım tokat için hazırlanırken elimin havada kalmasıyla afalladım.
“Önce beni tanı,beni anla,sonra söz veriyorum istediğin kadar vurabilirsin bana. Hatta istediğini yapabilirsin. Bu inadın yüzünden yapmak istemediğim şeyleri yaptırıyorsun bana. Bak az kaldı sabrım taşıyor Beril” hem beni öpüp hem de haklı çıkmayı nasıl ba
