Gördüğüm yüzün hayal olup olmadığını anlamak için gözlerimi kapattım ve bir süre bekledim.
-"Bu bir hayal olmalı. Defne kendine gel. Onun burada olma ihtimali yok. Bu bir halisülasyon." Kendime verdiğim telkinler karşısında Zeno yanıma geldi ve tam önümde durup çenemden kavradı.
-"Gözlerini aç ve sadece bak." Dediğini yaparak gözlerimi açtım. Işıl ışıl gözleriyle bana bakıyordu. Önümden çekildiğinde o gördüğüm yüz bana gülümsüyordu.
-"Sen gerçek misin?" Sorduğum soruyla kahkaha atarak kollarını açtı.
-"Gel sarıl da gerçek olup olmadığımı gör." Ona doğru dikkatli adımlarla yürüyüp önünde durdum. Elimi omzuna bastırdığımda hissettiğim kemikli vücudu ile sol gözümden iki damla düştü yanağıma.
-"Doğu." Boynuna sarıldığım anda kollarını vücuduma doladı. Ama öyle sert bir şekilde değil. Sa
