Kendimi boşluğa bırakırken tek hissettiğim o aşina olduğum kokunun burnumun derinlerinden bütün organlarıma nüfuz etmesiydi. Sonrasında bilincim gitti.
Gözlerim yavaşça açıldığında ilk başta nerede olduğumu kavrayamadım. Ancak birkaç dakikalık o zihin bulanıklığı hemen dağıldı. Neler olduğunu hatırlayınca gözlerim yuvalarından fırlayacak gibi açıldı. Yatakta doğrulup oturur pozisyona geçince akşamın çöktüğünü odadaki loş ışıklardan anladım. Ayaklarımı yere uzattığım vakit üzerimdekileri görme şansım oldu. Kısa kollu pamuklu bir pijama takımı vardı. Saçımdaki toka çıkarılmış, üstüm ter içinde kalmıştı. Hala titreme vardı ancak hafifti. Ayağa kalktığımda başım döndü tekrar yatağa oturdum. Gözlerimi kapatıp bir süre durmasını beklerken kapım yavaşça açıldı. Özenli davranılmıştı. Görmesem bil
