Soğuktu. Çok soğuk... Rüzgarın hoyratça vurduğu tenim tir tir titriyordu. . Tutunacak bir dal bulamıyor ve rüzgar nereye eserse oraya savruluyor gibiydim. Bir boşluk vardı. Kendimi o boşluğun içinde sallanıyor gibi hissediyordum. Sanki içimden birşeyler kopuyordu. Canımı yerinden söke söke alıyor gibiydiler. Yada zihnimin oynadığı bir oyun muydu bu? Sesler duydum. Öyle güçlü bir şekilde bağıran bir erkek sesi. Lorenzo... Onun boğuk gelen seslerini duydum.
-"Defne, güzelim uyan. Aç gözlerini. Defne uyan hadi nolursun." Bir yandan da bağırıyordu adeta.
-"Arabanın kapısını aç çabuk. Bizim hastaneye götüreceğiz." Tepki vermek istiyordum ama vücudum buz tutmuş gibi kıpırdayamıyordum. Lorenzo beni kucağına alıp arabaya bindi ve kucağından indirmedi.
-"Defne ses ver hadi." Gözlerimi zorlukla a
