“‘Yan lang kakainin mo?” Bigla niyang tanong. Tiningnan ko ang plato ko.
“B-busog pa kasi ako.” ani ko.
“Why are you stuttering? Apektado ka na ba sa presenya ko?” Usisa niya kaya bigla ko nai-angat ang paningin ko. Ang yabang naman nito! May kung anong kapilyuhan ang namumutawi sa itsura niya kaya hindi ko mapigilan na hindi mangunot ang noo.
Tumikhim ako saka patay malisya na ginawang komportable ang pakikipag-usap sa kanya.
“Bakit naman ako magpapa-apekto sa'yo? Sino ka ba?” Mataray kong sabi.
Ngumisi siya saka hinugot sa kanyang bulsa ang pareho niyang mga kamay para mag halukipkip.
“You know who I am, right?” Aniya. Diretso at walang kuskos balungos. Naningkit ang mga mata ko.
“De Sevilla ka?” Tanong ko pa rin kahit alam ko na ang totoo. Gusto ko sa kanya manggagaling ang sago
