ความลับในฟิตเนส

ผมไม่ได้ร่ำรวยอะไรมากนักหรอก อาชีพหัวหน้าทีมวิศวกรบริษัทรับงานเหมาวางระบบไฟฟ้ามีรายได้ดีก็จริงแต่ก็ไม่ได้เป็นเจ้านาย แต่ยังไงผมก็รักแหม่มเมียสาววัย 26 ที่แต่งงานกับผมมาแล้ว 3 ปีเป็นอย่างมาก แค่แหม่มบอกผมว่าไม่มีเวลาไปฟิตเนสที่ร้านผมก็คิดจะทำห้องออกกำลังในบ้านให้ เพราะงานดูแลต้อนรับลูกค้า รวมทั้งการรับโทรศัพท์ให้คำปรึกษาภายหลังการขายที่เรียกว่า after sale service ของบริษัทรถยนต์ยักษ์ใหญ่ที่ยอดขายเดือนนี้พุ่งทะลุเป้า ทำเอาแหม่มไม่มีเวลาไปฟิตเนสตอนเย็นอีกต่อไป แต่คิดอีกทีผมก็ดีใจ อย่างน้อยแหม่มก็ไม่ต้องไปฟิตเนสเพื่อเจอพวกเทรนเนอร์หนุ่มขี้หลี ผมไม่อยากจะอวดว่าแหม่มเมียผมทั้งสวย ทั้งผิวขาว ตาก็สีน้ำตาลดูคล้ายลูกครึ่งแขกขาว สไตล์การแต่งตัวก็ดูยั่วเย้าค่อนไปทางเซ็กซี่ ช่างสวนทางกับผมที่เริ่มลงพุงเพราะทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาออกกำลังกาย “มุมนี้พี่ว่าน่าจะได้นะ เปิดผนังแล้วก็ทำเป็นกระจกรับแสงไว้” ผมบอก ผมพาแหม่มที่เพิ่งเลิกงานยังคงอยู่ในชุดทำงานเซ็กซี่ มามองจุดที่ผมคิดจะทำห้องฟิตเนสให้ บ้านผมเป็นบ้านหลังใหญ่อยู่ในหมู่บ้านหรูหรา ที่ผมได้มาจากน้ำพักน้ำแรงและยังพอจะมีพื้นที่ให้โมดิฟายด์ได้ “ก็ได้อยู่ค่ะพี่บอล...แต่มันจะลงทุนเยอะไปมั้ยคะ...ไหนจะห้อง ไหนจะเครื่องออกกำลังกายอีก ต้องลงกี่เครื่องก็ไม่รู้” แหม่มบอก “ก็ไม่เยอะหรอก เอาเฉพาะเครื่องที่ราคาไม่แพงแต่ใช้ออกกำลังได้ผลก็ได้ ลู่วิ่งสายพาน กับ เครื่องอะไรอีกสักเครื่องสองเครื่อง ที่เหลือก็เป็นลานกว้างๆไว้ปูเสื่อถาวรเล่นโยคะ ไว้ยกดัมเบล หรือไม่งั้นก็น่าจะลูกบอลออกกำลังกายอีกสักลูก แล้วเดี๋ยวพี่ก็จะได้ใช้ออกกำลังด้วยไง ดูสิ...พี่ก็เริ่มลงพุงแล้วเห็นมั้ย” ผมส่งยิ้มให้ ก่อนจะพาแหม่มเดินไปยังมุมบ้านบริเวณที่ผมจะทำห้องฟิตเนส “ก็ทำงานดึกดื่น พอค้างคืนก็ไม่พ้นเหล้ากินเบียร์ แล้วกับแกล้มก็กินอะไรไม่รู้สารพัด พุงเลยดันออกมาแบบนี้ไงคะ แบบนี้ไม่ใช่เริ่มแล้วค่ะ น่าจะระยะสอง...อิอิ ” แหม่มยิ้มกลับมา “เลิกพูดเรื่องพุงพี่ดีกว่านะแหม่ม เอาว่าได้ห้องมาก่อน...พี่ว่างแล้วพี่จะมาออกกำลังกายก็แล้วกัน” ผมบอก ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าผมจะว่างเมื่อไหร่ ผมอายุ 33 กำลังอยู่ในวัยทำงาน ผมเลยคิดว่าค่อยไปออกกำลังตอนอายุ 40 ก็คงได้ ไม่เหมือนแหม่มที่อายุห่างไกลกับผมตั้ง 7 ปี แต่แหม่มกลับดูแลร่างกายตั้งแต่อายุแค่นี้.... ผมถือคติว่าถ้าจะเอาใจเมียเมื่อคิดแล้วก็ต้องทำทันที ผมให้ช่างมาตีราคาปรับปรุงห้องในวันถัดไป ช่างก็เริ่มงานให้ผมทันทีเหมือนกัน ผมคุมงานเท่าที่มีเวลา แหม่มก็ช่วยมาแนะนำช่างถ้าผมไม่อยู่ ประมาณเดือนนึงห้องฟิตเนสก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง พอถึงขั้นงานไฟฟ้าผมก็ไม่จ้างช่างนอก เพราะไหนๆก็เป็นถึงวิศวกรไฟฟ้าจะมามัวใช้คนอื่นทำไม ผมเลือกใช้ไฟแบบประหยัดควบคู่กับการใช้แสงสว่างจากแสงอาทิตย์ผ่านกระจก ผมติดตั้งกล้องหลอดไฟแบบบันทึกภาพและเสียงอัตโนมัติเมื่อคนเปิดไฟ ส่วนหนึ่งก็ไว้กันขโมยกับเพื่อไว้ดูเผื่อแหม่มหรือคนที่อาจมาใช้จะบาดเจ็บจากการใช้เครื่องออกกำลังกายในห้องฟิตเนสส่วนตัวนี้ ผมลงอุปกรณ์ที่จำเป็นเหมือนที่บอกไว้ จนกระทั่งห้องเสร็จสมบูรณ์เมื่อผ่านไปหนึ่งเดือนพอดี.... วันนี้เป็นวันหยุดของแหม่ม เป็นวันแรกที่เมียผมจะประเดิมใช้ห้อง ผมมองเรือนร่างเมียผมในชุดฟิตเนสดูยั่วใจ เสื้อรัดรูปสีขาวกางเกงขายาวก็รัดรูปทำให้แหม่มดูเซ็กซี่ไปใหญ่ ผมภูมิใจกับเรือนร่างสวยของเมียผมมาก “เป็นไงบ้างแหม่ม...นี่พี่ลงทุนวางระบบไฟฟ้าเองเลยนะ” ผมบอก ตอนนี้แหม่มกำลังยืนมองที่ผนังกระจก “ดีมากเลยค่ะ...แต่กระจกนี่สิคะ มันหันหน้าไปทางถนน เวลาแหม่มออกกำลังก็มีคนมองสิคะ” แหม่มว่า “บ้านเราอยู่ท้ายซอย ไม่ค่อยมีรถผ่านหรอก พี่ตั้งใจว่าเวลาออกกำลังจะได้เห็นว่ามีใครเข้ามาไง” ผมส่งยิ้มให้ “แต่ก็ไม่เป็นไรค่ะ ทิศนี้แสงแดดส่องดีจะได้ไม่อับ แสงไฟก็กำลังดีค่ะ...อืมม...นึกว่าเป็นแต่สั่งลูกน้องอย่างเดียวนะคะ ลืมแล้วว่าทำเองทำยังไง” แหม่มแซว “แหม่มก็...” ผมทำหน้างอนๆเล็กน้อย “โอ๋ๆๆ มีงอนด้วย” แหม่มส่งยิ้มให้ ก่อนเดินเข้ามาใกล้แล้วสวมกอดผม “ขอบคุณนะคะสามีสุดที่รัก” แหม่มบอก ผมรู้สึกดีที่แหม่มกอดผม “ไม่เป็นไรจ๊ะ เพื่อแหม่มพี่ทำได้ทุกอย่าง” ผมบอก “งั้น...ขอลองประเดิมใช้ห้องหน่อยนะคะ” แหม่มว่า ผละออกจากอ้อมกอด “เอาล่ะ...ลองเลยแหม่ม” ผมบอก กำลังเดินไปใช้เครื่องออกกำลังกายในห้องฟิตเนสป้ายแดงของผม “พี่บอลละคะ...ไม่มาออกกำลังด้วยกันเหรอ” แหม่มถาม “วันนี้มีงานนะสิ” ผมตอบกลับไป “อะไรกันคะ...วันนี้วันอาทิตย์ วันหยุดนะคะ” แหม่มบอก คราวนี้เป็นแหม่มบ้างที่งอนผม “มันเลี่ยงไม่ได้จริงๆ แหม่มก็รู้นี่ว่างานพี่เป็นยังไง” ผมตอบกลับไป “ก็รู้ค่ะ...โอเค...ไม่เป็นไรค่ะ งั้นแหม่มออกกำลังก่อนนะคะ” แหม่มบอก ก่อนเริ่มใช้ลู่วิ่งสายพาน ผมก็ยืนมองด้วยความชื่นชมอยู่ห่างๆ ก่อนจะจำใจต้องขอตัวไปทำงานเมื่อได้เวลา.... ผมออกมาทำงานวางระบบไฟฟ้า ผมมองลูกน้องหลังจากสั่งการจนลูกน้องน่าจะเข้าใจดี ผมเดินดูควบคุมการทำงานไปเรื่อยๆจนตอนนี้เริ่มวางมือได้ ทันใดนั้นก็มีสายโทรศัพท์ดังขึ้นมา “ดีครับพี่บอล ผมพีชครับพี่” พีช...ลูกของน้องสาวแม่ผมโทรมาหา เจ้าพีชเพิ่งรับปริญญาจบปริญญาตรีด้าน sport science เมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อนหน้า “อ้าวพีช...เป็นไงบ้าง หางานได้ยัง” ผมถาม “ยังเลยพี่...ก็นี่แหละที่โทรมาหาครับ” พีชบอก “หือ...จะมาทำงานกับพี่เหรอ พี่ทำงานไฟฟ้านะ ไม่ใช่ด้านกีฬา” ผมบอก “ไม่ใช่ครับไม่ใช่...คือผมมีเรื่องจะรบกวนพี่ ไม่รู้ว่าพอจะได้มั้ย” พีชบอก “ได้สิ...น้องชายทั้งคน” ผมบอก “คือผมสมัครเข้าอบรมดูงานการบริหารจัดการสปาและฟิตเนสอาทิตย์หน้าครับ แบบว่าอบรมสามวันแบบวันเว้นวัน ทีนี้ผมก็เห็นพี่ลงเฟสบุคว่าทำห้องฟิตเนสให้พี่แหม่มใช้ ผมเลยอยากจะรบกวนพี่ว่าวันที่ว่างผมจะทำโปรไฟล์ของผมเกี่ยวกับการออกกำลังกาย จะได้เอาไว้ไปสมัครงานครับ” พีชบอก “ไม่มีปัญหา...แล้วก็มานอนที่บ้านพี่นี่แหละนะ มีห้องนอนว่างอยู่แล้ว” ผมบอก “นอนบ้านพี่เหรอครับ...เอ่อ...ผมอบรมแถวๆ...” พีชบอกสถานที่อบรมมา “เหรอ...ทางผ่านพี่เลยนะนั่น แล้วก็ทางผ่านโชว์รูมพี่แหม่มด้วย” ผมบอก “แสดงว่าไม่ไกล งั้นรถโดยสารคงจะไม่ยาก” พีชบอก “จะไปรถโดยสารทำไมล่ะ เดี๋ยวแม่พีชก็ว่าพี่เอาได้ เอางี้...ตอนไปอบรมก็ไปกับพี่ ขากลับเดี๋ยวให้พี่แหม่มรับกลับมา พี่แหม่มเลิกเป็นเวลาแต่พี่ไม่เป็นเวลาเท่าไหร่ บางทีก็ติดงาน บางทีก็ติดสังสรรค์” ผมบอก “เหรอครับ...แต่ก็...แบบว่าเกรงใจอยู่ดี” พีชบอก “แล้วจะมาทำโปรไฟล์ไม่ใช่เหรอ พี่แหม่มน่ะเค้ามีเวลาออกกำลังแค่ตอนเย็น ถ้าจะมาทำโปรไฟล์ ก็ต้องใช้เวลาที่พี่แหม่มฟิตเนสตอนเย็นนั่นแหละ” ผมบอก “อ๋อ...เอ่อ...งั้นก็ได้ครับ” พีชบอก น้ำเสียงยังคงท่าทางเกรงใจ “งั้นก็เจอกันอาทิตย์หน้านะ มาบ้านพี่ถูกใช่มั้ย” ผมว่า ก่อนหน้าพีชก็เคยมาบ้านผมอยู่บ้าง “ครับ...ไปถูกครับ ผมไปถึงวันอาทิตย์เย็นๆนะครับ อบรมจันทร์ พุธ ศุกร์” พีชบอก “ได้ๆ งั้นวันอาทิตย์หน้าเจอกัน” ผมบอก “ขอบคุณพี่มากนะครับ” พีชตอบรับก่อนจะวางสาย ณ ตอนนี้ ผมไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าการหันไปหาลูกน้องเพื่อสั่งงานต่อไป..... จบตอนที่...1...