หลังจากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันในตอนนั้น วายุก็คอยหาเรื่องมาป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ ๆ เธอ ทำทีแวะมาเยี่ยมเยียน อ้างว่ามารดาฝากของกินของใช้มาให้แม่ของเธอ ยิ่งช่วงนี้ปราณีกำลังจัดแต่งสวนหน้าบ้านใหม่ วายุจึงอาสามาช่วยทำสวนขุดดิน พอถูกถามถึงเรื่องงานที่บริษัทฯ เขาก็เล่นมุกบอกให้พี่ชายของเธอดูแลในส่วนของเขาทั้งหมด
“ตายจริง แบบนี้ตาเมฆก็กลายเป็นรองประธานบริษัทฯ ไปแล้วสิ” ปราณีแกล้งพูดหยอกเพื่อนลูกชาย
“คงงั้นครับ ทุกวันนี้มันก็เป็นฝ่ายออกคำสั่งกับผม”
“ขนาดนั้นเชียว” ปราณีชอบอกชอบใจ บ้านหลังน้อยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
“อ้าวมุก กลับมาแล้วหรือลูก” ปราณีทักทายลูกสาว มุกดายกมือไหว้แม่เหมือนทุกครั้ง
พอได้ยินชื่อหญิงสาวที่ตนเฝ้าคิดถึง วายุรีบวางอุปกรณ์ทั้งหมด เงยหน้าส่งยิ้มให้เธอ มุกดาแสร้งทำหน้าบึ้ง แต่ลึก ๆ นั้นแอบดีใจที่เห็นเขาอยู่ที่นี่
การปรากฏตัวของเขากลายเป็นภาพที่คุ้นเคยไปเสียแล้ว ระยะเวล
