DOUGZ’s POV
Hindi talaga ako pinagbuksan ng asawa ko ng pinto. Gumamit pa ako ng susi para makapasok ako. Kaya lang ng makita niya ako ay lumabas ito at sa ibang silid nagtungo.
Hindi ko na siya sinundan, hindi siya makakapahinga kung kukulitin ko siya. Kailangan niyang magpahinga. Nahiga ako sa aming kama at umaasa na mawala rin ang kanyang sumpong. Hindi ako dalawin ng antok. Bakit kasi nagalit pa ako sa kanya? Sana inintindi ko na lang. Hindi naman talaga kitang-kita ang dibdib niya.Mapapansin mo lang kung pagmamasdan. Hindi tulad ng kay Eva na nakalabas na talaga.
Sana paggising ay okay na kami. Zero tuloy ako ngayong araw.
Pagkagising ko ay hinanap ko agad ito. Wala siya sa baba, wala siya sa buong bahay. Nandito na si Manang.
“Good morning, hijo! Parang may hinahanap ka? Nak
