Chapter 7
1065 Words
Chapter 7
Aljo’s PoV
Nakikita ko nang maraming bisita dahil sa maraming sasakyan sa labas ng bahay.
6:00 PM is the exact time where the party get started but I’am late for 45 minutes.
Pagpasok ko palang nakita ko na si Edenson, Dustin at Blique na nagiinuman.
“Yow Seb! You’re late! HAHAHAHA” that’s Edenson Rosales.
Yes! Happy go lucky lang ‘yan but he is my cousin or should I say they’re my cousin anyway.
“I have a lot of things to do” yun lang ang nasagot ko sakanya habang minamasid kung nasaan ang babaeng kanina ko pa gusting Makita.
“She’s in the Dining area she’s talking to our fam” sagot naman ni Dustin.
Also, my cousin.
“ Yeah! I’ll be back” And there she is smiling at me.
“Oh! The eldest of all , Sebastian!” sobrang higpit ng yakap niya I miss her so much.
“I miss you too, grandma” my special girl in my life beside my mom.
“oh! This is for you la” I saw her eyes shocked.
Alam kong hindi ganyan ang reaksyon niya kapag binibigyan ko siya ng bulaklak.
But then I realized instead of a red rose I saw a white roses.
Yes, this is the first time that grandma received a flower from me with a white rose.
I saw that she’s reading a card all I know it that galing sa bouquet.
“ True love is like a little roses, sweet, fragrant in small doses” binasa niya ang nakasulat at ngiting-ngiting tumingin sa akin.
Doon ko lang napansin nasa tabi niya pala si Lolo.
“Feeling ko mahal bumabata ulit ako and it’s my first time to receive a white roses. Did you know that white roses symbolizes purity and innocence? And this white roses means a lot. I do really love this Sebastion”
Parang batang kinikilig si lola ganoon rin si mommy at tita ganyan yan mga yan parehong-pareho.
This StoneHead never fails me at all.
Sweden’s PoV
Tingin ditto, tingin doon lahat nasa paligidko ala-ala ni Zedrick kung idodonateko kaya sa ampunan itong mga teddy bears na bigay niya?
Nakakapanghinayang nga lang hindi ko na alam mglalro ng bahay-bahayan.
Baka sana napapakinabangan ko pa itong mga ‘to.
Pero bilang respeto ko sakanya tambak muna ditto baka makikipagbalikan pa siya.
Malay mo lang diba? Huwag namang masyadong bitter baka kailangan lang niya ng space ganon.
Nalala ko may kaibigan pala ako HAHAHAHA! Feeling ko kase ako lang mag-isa sa mundo e.
Matawagan nga pala.
“Oh bruha buhay ka pa pala?!” pagtataray niya sa kabilang linya.
Hinda ba’t uso ang hello? Araw araw nga walang good morning/ afternoon sa opisina pati naman bas a pagbati ng telepono?
“Hello din kaibigan. Ganda ng pambungad ha?Ibang level na ba ang HELLO mo?”
“Anong meron? Alam kong tatawag ka kapag may kailangan ka bigkasin mon a naiinip na ako”
Ganyan ba ang mga kaibigan? Sarap batukan ito kapag kaharap ko minsan walang katino-tino.
“Wala na kami ni Zedrick” gusto kong umiyak dahil binanggit ko iyon kaso tumawa siya ng malaks sa kabilang linya! Nakakinis tong babaeng ‘to!
“HAHAHAHAHA! Anong bago?Dahil ba sa babae o sa nanay?” sarap itahi ang bibig!
Walang sekreto sa babaeng to!
“Ano ka ba! Dahil ayaw ako ng mama niya! Pwede ba past na ‘yon wala siyang iba!”
symepre dedepensa ako totoo naman e, diba?
“Saan siya nkipagbreak sa CHAT? HAHAHA” namimihasa na itong babaeng to.
“Dika makasagot kase totoo? Idadahilan ang nanay? OO alam kong ayaw sa’yo ng mama niya pero ang pagkakaalam ko hindi siya susuko pagdating sa’yo maliban kung may bago”
“Hindi ayaw niya akong saktan dahil kilala niya ang mamaya niya. Ginawa niya yun para sa’kin Cassandra”
“Paniwalaan mo ang sarili mo. Ilang ulit na niyang sinabi sa’yo? Hindi ka na ba nagsawa ha? Dalawang taon Sweden! T*ngina naman gumising ka na! Paulit-ulit niyang ginagawa at sinasabi. Blinock ka niya? Anong bago? Tapos bigla-bigla malallaman mo may iba na!”
Huminga ako ng malalim. Lahat totoo walang halong kasinungalingan lahat totoo.
“Unlimited ka sa katangahan Sweden! Akon a yung naaawa sa’yo. Ang daming lalake diyan bakit siya pa? Bakit hindi mo kayang iwan? Nagpapaniwala ka na magbabago? Hindi nay an magbabago pa Sweden kung gusto niyang magabago sana noon pa. Payong kaibigan lang ha? Taman na! Huling break up na yan Sweden, ako na ang nagmamakaawa sa’yo.”
Ganoon na baa ko Katanga?
“Paano kapag bumalik? Mahal ko kasi Cassandra”
“F*ck! Kung nandiyan lang ako ngayon baka binugbug na kita!”
“Hoyy! Kanina ka pa iyang bunganga mo ha!” naiinis na ako sa babaeng to!
“Kasi naman tangang friend ayaw na nga sa’yo pinagpipilitan mo pa, huwag kang magalala pagdating ko diyan sasabyan kitang magmove-on pero bago yan huwag mon ang balikan baka sa susunod na break up niyp ikamatay mo na”
“Hindi naman siguro gusto ko pang mabuhay”
“Edi gwin mo ang sinasabi ko! Huwag kang martyr”
“Sige na nga dika nakakatulong e! pinapamukha mo pa akong tanga! Nagmamahal lang naman ako. Hindi ko naman alam na masama palang magmahal ng sobra.”
“hindi masama ang magmahal ng sobra ang masama binigay mon a lahat kulang parin sakanya”
Hindi ako nakapagsalita.
May kulang ba sa’kin? Paulit ulit na taong ko sa sarili ko.
Tama ba siya? May kulang ba o sadyang di lang siya marunong makuntento?
“Mahal ko kasi”
“Hayaan mo kapag umuwi ako diyan iligligpit ko lahat ng mga gamit na iinigay niya sa’yo tapos ibebenta ko” seryosong tugon niya sa kabilang linya.
Minsan totoo ang sinasabi niya kaya mas gusto kong huwag siyang umuwi.
“Oo na sige! Huwag ka na lang umuwi” gusto kong tumawa ng malakas alam ko nanaman ang pagkunot ng mukha nito.
“Bahala ka nga sa buhay mo, Sige na may trabaho pa ako istorbo ka e”
HAHAHA! Minsan ewan din itong bruhang to.
- Writer
