Dinantnan kong tahimik ang palasyo. Nakakapagtaka. Nang pumunta ako rito ay nagkalat ang mga tagapangalaga niya. Sa hindi kalayuan ay nakita ko ang mga karwahe na sa liham ni Goro nakasaad na wala ang mga iyon doon.
Alam kong plano lahat ni Goro ang papuntahin ako sa palasyo niya nang sa delikadong daan ko kailangan dumaan. Hindi ko lang mapagtanto kung gusto ba niyang mamatay ako roon o kung sinadya niya ang lahat. Hindi ko maintindihan ang tunay niyang pakay pero isa lang ang sigurado ako. Kailangan niya ang lakas na nasa bata.
Muli akong lumundag papasok sa mismong palasyo. Masyadong tahimik. Wala akong makitang enerhiya sa loob. Hanggang sa narinig ko si Aviana sa isip ko. Umiiyak siya. Tinatawag ang pangalan ko.
Pinikit ko ang mga mata ko. Mahina man ay naramdaman ko si Aviana. N
