Tuluyan kaming umalis at iniwan ang nilalang ng punong iyon. Naiintindihan ko ang hinaing ni Ivon. Inaalala niya lang si Aryana. Maging ako ay alam kong malulungkot ang anak ko kung mapuputol ang punong iyon dahil ang ibig sabihin lang din n`on ay mamamatay rin ang nilalang na nangangalaga rito. Hindi ko alam kung paano naging malapit si Aryana sa ibang mga nilalang pero mahalaga para sa akin na maging kahihinatnan ng unang pagkakataong ito.
Kabilang na sa dugo naming mga magulang niya ang mundong hindi nakikita ng karaniwang tao. Espesyal ngang talaga si Aryana at bilang ina niya ay mahalagang mapangalagaan ko iyon maging ang kapakanan niya.
Sa paglayo namin doon ay muli naming nadaanan ang matandang lalaki na siyang nangungunan sa pagputol sa puno at paggawa sa gusali roon. Tumigil sa
