Siopao's POV
"Ate Rara! Grabe! Ang sarap mo talaga magbake ng cake!" masiglang sabi ko. Nandito kami ngayon ni ate Rara sa isa sa mga bake shop nya dito sa america. We've been here for 2 years, pero sa loob ng 2 years na yun, di ko na nakita ang totoong ngiti ng ate ko.
Umuwi sya ng Pilipinas 2 years ago para kausapin si Kuya Johnny, di ko alam kung anong nangyari basta pagbalik nya dito sa america, walang gabing hindi ko naririnig ang pag-iyak nya.
Minsan di ko mapigilan na di sisihin ang sarili ko sa nangyayari sa mahal kong ate. Dahil sa 'kin nawala ang lalaking mahal nya.
"Syempre ikaw ang main ingredient nyan eh," nakangiting sabi ni Ate Rara. Nginitian ko sya. Gusto ko syang maging masaya ulit, kaya lang hindi ko alam kung paano. Isa lang akong bata, maaring may kalaliman ako
