Chapter Fourteen

1761 Words
Hindi rin totoo ang sinasabi ni Joyce ritong hindi siya nagkaroon ng anumang satisfaction sa pagniniig. She knew it could be better. Still, it was good. It was really good. Isa pa, kanino niya ito ikokompara kung tanging ito lamang ang lalaking nakapagpalasap sakanya ng ganoon?Ayaw man niya ay may binuhay itong init sa kanyang sistema. There were nights when she would fantasize about what happened to them more than a year, there was no intense pain on her part. No matter how painful some parts of their lovemaking had been, there was an intense sweetness and it warmth in the act. There was something sublime about it. Nagsimulang saliksikin ng mga kamay nito ang kanyang katawan. Tumaas iyon sa kanyang dibdib. Noon sila nakarinig ng busina ng sasakayan. May bumubisina sakanila habang naghahalikan sila ni Hagyun sa may car park. In the other side of the car park ay naroon sina Renz at Sandy. Kitang-kita ng dalawa kung gaano ka sweet ang dalawang love birds sa may carpark. Namataan nila ang dalawa dahil ini-deliver nila ang Canvass para kay Seonggyun. Ni hindi pa nga nakikilala ni Sandy ang prince charming niya ay busted na agad siya. Naiinis niyang pumasok sa kanyang kotse. Hindi niya akalain na may girlfriend na pala ang Hagyun na iyon. Umasa pa naman siya na ito na ang matagal na niyang hinihintay na true love. Bigla ay nakaramdam si Sandy ng panghihinayang at selos. Hindi niya alam kung ano ang nag-tulak sa kanya at kinuhanan niya ng litrato ang dalawa. Kinuha niya ang kanyang cell phone at palihim na kinuhanan sila ng pictures. Nais niyang paimbistigahan at pasundan kung sino ang babaeng kinahuhumalingan ng kanyang prince charming. Nais niyang mapalapit rito. Just to know each other lang naman. Nais lang niysamg siguraduhin na magkasintahan nga ang mga ito. "O,girl saan na tayo pupunta ngayon? You need to fix your broken heart? Pasensiya ka na, ha? Hindi ko alam na si Hagyun pala ang crush mo akala ko kasi ay si Seonggyun." Paliwanag ni Renz sa kanya. Hindi sinagot ni Sanday ang baklang kaibigan. Pinaandar na lang niya ang kanyang kotse at pinaharurot iyon. Napadpad sila sa isang bar at doon na lang niya lulunurin ang sarili sa alak hanggang sa makalimutan niya ang kanyang prince charming. Nag-order si Sandy ng hard liquior. Sino ba talaga ang crush niya si Hagyun o si Seongyun? Halos wala silang pinagkaiba. They are both look alike, they are not twins but they are just brothers. "Sigurado ka bang mag-lalasing kang bruha ka ng dahil sa nakita mo? Sino ba talaga ang pinapantasya mo sa kanilang dalawa? Alam mo namang para kay Joyce si Hagyun, no? Maling akala ka girl! Don't worry meron pa naman si Seongyun na natira para saiyo." ani Renz sa kaibigan. Tumango si Sandy. "Why the world is so unfair? Ang sakit-sakit lang!" aniya na itunuro pa ang dibdib. "Alam mo 'yung akala mong siya na, ay s**t mali pala!" ani Sandy. "Sige, daanin nalang natin sa hugot, girl!" Nakangiwi namang sagot ni Renz sa hinaing ng kaibigan. "Alam mo kasi, masyado ka kasing umasa. 'Di ba ang sabi ko saiyo 'wag ka munang maging kampante? Ayan tuloy, nasasaktan kang, gaga ka!" "Bakit masama bang umasa? Eh, dream kong mahanap ang prince charming ko!" Paghihimutok ni Sandy. "Hindi naman masama pero nagkamali ka ng minahal girl. Sa taong may mahal na and take note, they look so loving. Mmh! Ang sweet! Charot-charot!" Kinikilig na  turan ni Renz. "Sige asarin mo pa ako!" Gigil na sabi ni Sandy sa kaibigan. "Araay! Araay, naku ooh! Kay sakit naman ng ginawa mo ohh!" Pang-aasar pa lalo ni Renz sa kanya. Sinimangutan niya ito at saka buong tapang na itinungga ang buong laman ng kopita na nasa harapan niya. Nasamid siya roon dahil biglang lalong pumait ang lasa. Sa tagpong iyon ay narinig ni Seonggyun ang dalawa. Kilala ni Seonggyun si Renz kaibigan rin niya ito at kaklase sa kolehiyo. Sa hindi sinasadyang pagkakataon ay naroon din siya ng mga sandaling iyon. Mag-isa na lang siya sa inuukopang lamesa. Katatapos lang kasi ng business meeting niya kaya naman nagkakayaan silang maghang-out at siya nalang ang naiwan roon dahil nagsi-uwian na ang mga kasamahan niya. He was curious dahil narinig niyang pinag-uusapan nila ang big brother niya. Seonggyun walk towards to them holding the glass of wine on his right hand while the others was in his pocket. Nakabukas ang botones ng white polo nito at preskong-presko. Sa tingin ni Sandy ay naduduling na siya dahil na pagkamalan niyang si Hagyun ang lalaking nakatayo sa harapan niya. "What are you doing here? Sino'ng nagsabi saiyong sundan mo kami?" wala sa sariling tanong ni Sandy kay Seongyun. Natawa nang pagak si Seonggyun. "Are you one of my brother's slave?" He asked in a sarcastic tone. "I don't even get it why you need to be stupid?" anito. "Hey! Watch your mouth. Hindi porke guwapo ka, sesermonan mo na ako ng ganyan!" Kanda-piyok-piyok na sabi ni Sandy. Nabubulol na siya dahil nararamdaman na niya ang spirito ng alak. Renz got the center of their conversation. "Actually, ganito kasi 'yan. Tita Jennylyn ordered a portrait of you." Itinuro si Seonggyun. "It was a misunderstanding this one week na ang akala niyang prince charming niya ay si kuya Hagyun." Paliwang ni Renz kay Seonggyun. Nagtatakang napapatitig ang binata kay Renz. "And then?" ani Seongyun. "And then, when you called me, akala niya lang...akala niya si Hagyun din iyon kasi nga siya 'yung makikipagkita sana sa Laurel sa bruhang 'to noong isang araw." patuloy na paliwanag ni Renz. Napahalakhak si Seonggyun. "Inutusan ko kasi si kuya Hagyun ng araw na iyon tutal dadaan naman siya ro'n. But anyway the issue is clear. So bakit siya naglalasing?" curious niyang tanong. Mali ang definition ng kuru-kuro ng kanyang isipan. Isa palang wronged imporsinator si Hagyun dahil imbis na Seonggyun. Bakit kasi sila magkahawig? Paninisi niya sa sarili. Nangiwi siya. Mabuti na lang at naka inom siya kundi halatadong napahiya na siya. "Broken hearted ako, bakit? " Sigaw ni Sandy sa dalawa. "Oh my God! Ano'ng scandal ang ginawa mo? Nakakahiya ka!" Awat ni Renz sa kaibigan. "And who are you?" baling ni Sandy sa binata, na kunway hindi narinig ang pag-banggit ni Renz sa pangalan nito. "Bruha! Siya ang sinasabi ko sa iyong image sa Canvass mo!" Bulong ni Renz sa kanya. "Isa siya sa anak ni tita Jennylyn and kapatid ni Hagyun." "What?" Gulat na bulalas ni Sandy. Tama ba ang narinig niya? Tama 'yung dinig niya. Only that she need to be sure. Biglang napatayo si Sandy at nawalan ng balanse ngunit maagap siyang nasalo ni Seonggyun. Nang maamoy niya ang pabango nito ay kumalam ang sikmura niya at napaduwal sa dibdib nito. "s**t!" Mura ni Seonggyun ngunit huli na. Nagpasiya sila ni Renz na iyui na si Sandy dahil sa sobra nitong kalasingan. Dahil hindi kaya ni Renz na buhatin si Sandy patungo sa sasakyan nito ay nagbolontaryo nalang siya na tulungan ito tutal pauwi naman na rin siya. "To my love, Joyce Ignacio!" Hagyun said, raising a glass of champagne to clinck it againts Joyce's nasa isang high class restaurant sila ng gabing iyon. "Thank you for coming and joining me for this wonderful night." anito Nginitian niya si Hagyun ng ubod ng tamis. Magkaharap silang dalawa sa maliit na lamesita sa loob ng isang fancy restaurant. Si Hagyun mismo ang nagdecide kung saan sila magde-date. Hagyun had chosen Le Giraffe for their special dinner because it was a small intimate and trendy, the food was fabulous. First time niyang makapasok sa isang French restaurant. Hagyun reached under the table cloth and squeezed Joyce's knee. Biglang napaigtad si Joyce sa ginawa ng binata. Hindi niya inaasahang gagawin nito iyon. Bigla ay ninerbiyos siya sa sa mga titig nito. The candle light was making him horney. Kung alam mo lang Joyce, naisaloob ni Hagyun. They clinked glasses and took a giant gulp of champagne. "Y-your welcome," aniya. "Thanks for inviting me for this wonderful night, Hagyun." Joyce said with smile. Hagyun put down his glass down at saka pinunasan ang labi niya. Naramdaman muli ni Joyce ang daliri na humaplos sa kanya kagabi lang. Katulad ng daliri ni Hagyun. Muli ay nabuo sa isipan niya na kailangan niyang pag-aralan ang bawat kilos nito. "I missed you." madamdaming sambit ni Hagyun sa kaniya. Siya naman ang napakapit sa tuhod ni Hagyun mula sa ilalim ng lamesita. She had to admit he she missed him too. Ngunit agad rin niyang binawi iyon. Kinuha niya ang menu na nasa kanilang harapan. Joyce cheeks flamed. Kumuha rin siya ng bread stick na nakalagay sa isang mini basket at saka kinagat iyon. Hagyun voice make her flattered. Hindi niya alam kung paano tutugunin ang binata. "B-baka puwede muna tayong mag-order?" "Can we have steak?" nakangiting tanong ni Hagyun sa kanya. She nodded. Ayaw niyang sirain ang gabi nila ni Joyce dahil lang sa nararamdaman niya. He need to controlled it. Ang gusto lang niyang gawin sa mga sandaling iyon ay ang makasama ang dalaga kahit na sa ganitong paraan lang. Nagpaalam ang dalaga sa kanya na gagamit lang ito ng washroom. "Pupunta lang ako sa wash room habang wala pa 'yung order natin," paalam ni Joyce. Tumayo na siya mula sa kanyang kanauupuan at naglakad patungo sa banyo. Hagyun watched her go. Joyce looked so hot into her new black halter top, with her wavy, dark black hair. At hinayaan lang nitong nakalugay ang mahaba nitong buhok na hanggang balikat. At sinamahan pa ng skin thight leather pants na hapit na hapit sa kanyang mga binti. Ilang minuto lang ang nakalipas ay lumabas na ito at naglakad pabalik. Pinagmasdan ni Hagyun ang pabalik na dalaga patungo sa kanilang inuukopang lamesa. Hindi man ito ang pinakamagandang babae sa loob ng restaurant pero nasisiguro niyang marami ang nadi-distract sa kaseksihan nito. And Hagyun knew it. Dumating na ang order nila at nagsimula na silang kumain ni Joyce. Naghiwa siya ng maliit na piraso at isinubo ito sa dalaga. Panay lang naman ang tungga ni Joyce ng champagne because she feels so intense. Hindi lang nabusog si Joyce kundi nalasing rin. Alam niyang malalasing ang dalaga kung ipagpapatuloy nito ang pag-inom ngunit hindi niya ito pinigilan. Hagyun can't wait to take Joyce out of there. Joyce was tipsy and she can't even walk straight. Humahagikgik pa ito habang akay niya. He can't wait to be with Joyce in bed. Alam niyang pangit na pagsamantalahan niya si Joyce dahil lasing ito pero halos hindi na niya mapagilin ang sarili na maangkin ang dalaga. Nababaliw na siya kakaisip kung kailan niya maangkin ito.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD