ปรานต์ก้าวกลับเข้าไปในห้องประชุมเล็กที่อยู่ถัดไปเพื่อจัดการสายด่วนทิ้งไว้อย่างเคร่งเครียด โดยหารู้ไม่ว่าพายุลูกใหญ่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาในห้องทำงานของเขาด้วยความรวดเร็ว
ปนินตา พุ่งพรวดเข้ามาในห้องทำงานประธานบริหารโดยไม่สนคำทัดทานของเลขานุการ หล่อนไม่รอให้ใครหน้าไหนรายงานทั้งนั้น เพราะไฟโทสะที่ถูกอายัดบัตรเครดิตมันแผดเผาจนเกินทน อัครเดินตามเข้ามาด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาพยายามดึงแขนหล่อนไว้แต่ก็เปล่าประโยชน์
"คุณพ่อ คุณพ่ออยู่ไหนคะ" ปนินตาตะโกนลั่นห้อง สิ่งที่พบมีเพียงแค่ความว่างเปล่าและโต๊ะทำงานที่จัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ
หล่อนทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟารับแขกอย่างขัดใจ พลางกระแทกกระเป๋าแบรนด์เนมลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น
"หายไปไหนนะ กล้าดียังไงมาทำให้นินตาขายหน้าเพื่อนทั้งกลุ่มแบบนี้"
ในขณะที่หล่อนกำลังฟาดงวงฟาดงาอยู่นั้นเอง หูของหล่อนก็ได้ยินเสียง "ซ่า..." ดังลอดออกมาจากประตูไม้โอ๊คสล
