หลังจากการกลั่นแกล้งน้ำรินจนสำเร็จ ปนินตาเดินนวยนาดออกมาจากคณะพร้อมกลุ่มเพื่อนฝูงด้วยใบหน้าเชิดรั้น หล่อนรู้สึกสะใจจนต้องประกาศเลี้ยงมื้อใหญ่เพื่อฉลองชัยชนะที่ไล่ "นังกาฝาก" ออกไปจากสายตาได้
"วันนี้ทุกคนเต็มที่เลยนะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง" ปนินตาหันไปบอกเกวลินและเพื่อน ๆ ก่อนจะควงแขน อัคร ที่เดินตามมาติด ๆ
"อัครคะ วันนี้นินตาสบายใจจัง ไปทานอาหารฝรั่งเศสร้านหรูในห้างกันนะคะ"
"วันนี้ทำไมน้องนินตาถึงดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษล่ะครับ"
"มีเรื่องอะไรน่ายินดีขนาดต้องฉลองร้านหรูเชียวเหรอ" อัครเอ่ยถามพลางโปรยยิ้มทรงเสน่ห์ ขณะที่เดินเคียงคู่คุณหนูศิลาวารินออกไปจากตึกคณะ ปนินตาหัวเราะร่วนในลำคอแววตาสะใจฉายชัด
"ก็แค่... กำจัดขยะของคณะเรา ออกไปจากสายตาได้น่ะค่ะอัคร"
"ขยะ" อัครเลิกคิ้วสูงอย่างสงสัย
"ก็นังน้ำรินกาฝากนั่นไงคะ" ปนินตาจีบปากจีบคอเล่าอย่างเมามัน
"นินตาสั่งสอนมันจนหน้าถอดสี วิ่งหนีร้องไห้ขี้มู
