ณ หน้าคาเฟ่หลังมหาวิทยาลัย
รถยุโรปสีดำสนิทอีกคันจอดรออยู่ก่อนแล้ว ชายชุดสูทในสังกัดของปรานต์เตรียมตัวก้าวลงมาเปิดประตูให้อย่างนอบน้อม ซึ่งผิดกับท่าทีที่คนอื่นในมหาลัยปฏิบัติต่อเธออย่างสิ้นเชิง
"ไปเถอะน้ำริน คุณท่านให้คนมารับแล้วจริง ๆ " บอมแบมรีบเก็บโทรศัพท์แล้วพยุงเพื่อนสาวที่ยังคงสะอื้นไห้ให้ลุกขึ้น
"ไม่ต้องกลัวนะน้องริน รอบนี้คุณท่านจัดหนักแน่ บอมแบมสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่าง"
พวกเขาทั้งสามเดินลัดเลาะออกมายังคาเฟ่หลังมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นจุดที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัวเพียงไม่นานพบกับรถยนต์ที่เข้ามาจออดรอได้สักพัก มันไม่ใช่รถยุโรปคันเดิมที่ปรานต์ขับมาส่งเมื่อเช้า แต่เป็นคันสีดำขลับคันหรูหราสง่างาม ซึ่งเป็นรถประจำตำแหน่งที่ปรานต์มักใช้เฉพาะเวลาออกงานสำคัญหรือติดต่อธุรกิจระดับพันล้านเท่านั้น กระจกฟิล์มดำมืดสนิททำให้ไม่เห็นคนข้างใน ทว่าบารมีของรถกลับข่มขวัญผู้คนที่เดินผ่านไปมาจนไม่มีใครกล้าเ
