ท่ามกลางความเงียบสงบของห้องรับรองภายในเขตอาราม แสงแดดสีทองยามบ่ายทอดลำผ่านหน้าต่างไม้ฉลุลาย เกิดเป็นเงาเต้นระบำอยู่บนพื้นหินอ่อน กลิ่นกำยานอ่อน ๆ และความเย็นเยือกของกำแพงศิลาทำให้บรรยากาศที่นี่ดูราวกับหลุดออกมาจากอีกโลกหนึ่ง ซึ่งต่างจากความวุ่นวายของการจัดเตรียมเวทีด้านนอกอย่างสิ้นเชิง
ศาสตราจารย์ปรานต์ นั่งตัวตรงอยู่ในชุดสุภาพที่เนี้ยบกริบทุกระเบียดนิ้ว เบื้องหน้าของเขามิใช่แผ่นโน้ตเพลงที่เขาคลุกคลีอยู่ทั้งชีวิต แต่มันคือแผ่นพิมพ์เขียวขนาดใหญ่ที่ถูกคลี่ออกจนเต็มโต๊ะไม้ขัดมัน โดยมี วิศวกร หนุ่มรุ่นใหม่นั่งเตรียมสมุดบันทึกอยู่ข้าง ๆ แม่ชีมาเรียนั่งร่วมรับฟังอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความสงบ ปรานต์ไม่ได้มองแบบแปลนนี้เพียงในฐานะผู้บริจาค แต่เขามองมันด้วยสายตาของนักวิชาการที่วิเคราะห์ทุกจุดอย่างถี่ถ้วน
"คุณวิศวกรตรงช่วงคานรับน้ำหนักของอาคารนอนทิศเหนือ ผมตรวจดูรายงานการสำรวจชั้นด
