บรรยากาศยามเย็นรอบโบสถ์เริ่มถูกปกคลุมด้วยสีส้มอมม่วงของท้องฟ้าที่กำลังเปลี่ยนผ่าน ลมพัดเอื่อยพากลิ่นหอมของดอกแก้วโชยมาตามทางเดิน หลังจากที่โน้ตตัวสุดท้ายของการซ้อมใหญ่สิ้นสุดลง น้ำรินเช็ดหยาดเหงื่อที่ผุดพรายตามไรผมพลางส่งยิ้มให้เด็ก ๆ ที่ยังคงดูตื่นเต้นไม่หาย เธอเก็บข้าวของใส่กระเป๋าอย่างเป็นระเบียบก่อนจะเดินตรงไปหาแม่ชีมาเรียที่ยืนรออยู่ใต้ซุ้มลีลาวดี
"น้ำรินต้องลากลับก่อนนะคะคุณแม่ชี พอดีคุณท่านสั่งงานด่วนเรื่องห้องสมุดเอาไว้ค่ะ" เธอแจ้งพร้อมกับพนมมือไหว้อย่างอ่อนน้อม
"ไปเถอะลูก งานที่คุณท่านมอบหมายก็สำคัญไม่แพ้กัน" แม่ชีมาเรียรับไหว้ด้วยรอยยิ้มละมุน
"ไม่ต้องห่วงเด็ก ๆ ทางนี้หรอกนะ วันนี้ทุกคนทำได้ดีมากพักผ่อนให้เต็มที่เถอะจ้ะ พรุ่งนี้คือวันของพวกเรา"
น้ำรินก้าวเดินออกมาตามทางเดินศิลาที่ทอดยาวไปสู่ประตูหน้าโบสถ์ ทันทีที่พ้นเขตประตูรั้วเหล็กดัดสีดำ เธอก็เห็นรถยุโรปคันคุ้นตาจอดนิ่งสนิ
