LoVers in Taiwan

Chapter 8:#chikaminute

"Someone saw them sa black building?"

"Talaga ba?akala ko mahinhin?

"me asawa at anak yun sa pinas hindi ba?

"disgrasyada daw eh"

Sanay naman na ako sa daldalan at chismisan sa paligid..hindi naman na bago yun..kahit saang lugar..kahit anung lahi..basta me ibabalita..ibabalita..just like the power of social media..hindi din maiiwasan yung mga fake news...Yun bang isang parte lang ng story ang alam nila..nagsalin salin na at mukang nobela na ang kinalabasan..Hay madlang pipz!buti sana kung may mahihita sila sa pagkwekwento ng buhay ng may buhay..Wala siguro silang mga iiindang problema thats why they minding others business...

i saw my beshie sa 4th floor na mismo.

yung floor ng department namen..hindi kasi kmi sabay ngaun..kasi dumaan pa ko sa 2nd floor...you know..call of nature..ewan ko ba sa lintik na pwet na toh..sa pinas naman tanging sa cr lng namen ako nakakajebs ng bongga...but here..me cr naman sa own room namen sa dorm pero dito..sa company cr talaga napili..eto siguro talaga ang nagbibigay comfort sa aking butt!

"nabalitaan mo na ba?"bungad nito sa akin..same dorm..same department..same shift..pero hindi pa djn kmi nauubusan ng kwento para sa isat isa..kabilang ata kami sa mga dakilang tsismosa sa mundo..pagkakaiba..kmjng dalawa lang nagtsitsismisan at hindi na kami nandadamay pa ng iba..

"ang alin?"hindi ko na siya tiningnan dahil ngbukas na ko ng locker..pero sa gilid ng mata ko..panigurado alo..nakatutok ang tingin niya sa akin...

"you are Molin right?I mean yung nag iisang Molin sa dept. natin?"nagulat ako..hindi dahil sa obvoius na sagot sa tanung niya pero sa hina ng boses niya na hindi ko sana maririnig kung hindi lang masyado na siyang malapit sa akin..yung kulang na lang ibulong niya sa mismong tainga ko...

"lasing ka ba beshie?me sakit?ok ka pa knina ah" natatawang sagot ko..

hindi siya ngumiti..ni nagbigay ng konting reaction sa joke ko..ganun na ba ako kacorny?

"sikat ka na..at mukhang wala kang kaalam alam"iniwan niya ko at sinarado ang nakabuyangyang nyang locker..

dali dali ko naman siyang sinundan pagkasara ko ng locker ko..thats unsual..parehas kaming walang pakialam sa mga istorya ng buhay ng my  buhay..maaring tsismosa kami pero yung topic at nasa hot seat..hindi kami sanay..

"what do you mean beshie?"paano ako nging sikat?

"mamaya tayo mag usap..malalate na tayo...but its about ENGINEER....linawin mo kung anong issue merun kayo!at mabilis siyang pumasok sa tripod!

Tulala pa din ako habang ngbibihis ng bunnysuit..

how come at naging issue kami?dalaga naman ako..at sa pagkakaalam ko binata siya. so anung problema?

Bawal ba kami lumabas?need ko bang ipangalandakan na we are going out?Kapag ba me ngtanung about sa status namen dapat ba..sumagot na lang ako ng oo..kahit nga ako hindi ako sigurado kung oo ba dapat ang sagot...mamaya..oo sagot ko..eh ako lang pala nakakakaalam..mas kahiya hiya naman yun db?tska hello..kailangan talaga..kailangan ba talaga malaman pa nila?Dapat ba me consent nila?hays...pipol nga naman...

teka...knina pa tong dalawang chekwang toh...hindi ko man sila personal na kilala..alam ko at ramdam ko ako pinaguusapan nila!hello....kahit papaano nakakaintindi naman ako ng lengguwahe nila....tumigil lang sila sa paguusap ng lingunin ko sila..at ngumiti pa huh....parang hindi nila ako pinatay sa kwentuhan nila..hays...aga aga..nakakainit ng ulo!buti na lang nakafacemasks n ko at hood..hindi na kapansin pansin kung ngumiti man ako o sumimangot..basta tinanguan ko na lang sila..typical na ugali nila..they will talk behind your back.but still manage to smile at you..unlike French people..they will literally bully you in front of you.. which is better ba?saksakin ka ng patalikod o marinig mo mismo yung masasamang sinasabi nila..?will it be you know it all and be defensive..or just go on with the flow because you do not know anything?

nasa loob na lahat ng kasamahan ko sa trabaho ng pumasok ako..hindi ko alam kung ano nararamdaman ni beshie as of moment pero kasi hindi kami sabay..pati ba naman siya?dapat niya ba ko iwasan dahil lang sa kumakalat na chismis?o dahil pan nya ngaun kaya nauna na xa at mukang manenermon nanaman siya..nagmamadali ako lumakad patungo sa sa mga kasamahan ko ng bigla akong mapatigil..speaking of the devil..yung taong ayaw ko muna makasalubong o makausap as of the moment..asa production na agad..ng ganun kaaga?oh yes dear..you read it right...bakit ang aga nya?8am pa call time nila ah..tpos usually mga 9 or 10am sila napasok ng production.minsan nga buong araw wala sila sa production dahil mayat maya meeting nila at brainstorming!but why oh why..bakit nagyon pa..wrong timing...tsk..tsk...

nilagpasan ko siya..alam ko ngtataka siya..kasi ramdam ko na hinabol nya ko ng tingin..alam mo yung kasabihan na kapag tumaas yung balahibo mo sa batok eh may nakatingin sayo at lihim na tinatawag pangalan mo..hindi ko sure narinig ko lang yung kasabihan na yun pero in fairness..khit nakahood ako ramdam ko pagtaas ng balahibo ko sa batok..ah hindi ko din sure kung yung english name ko ba o taiwanese name ang binigkas niya..at wala na ko balak alamin pa...sa ngayon..like ko lang makaalis agad malapit sa kanya at knina pa kmi pinagtitinginan..bukod pa sa masamang tingin ni beshie..kaya naman binilisan ko pa ang paglalakad...bakit ba biglang lumayo yung meeting area namen..kung kelan need ko marating dun agad tska naman parang ambagal ko..pucha...CAT officer ako nung highschool..anu't ganito babagal bagal ako kumilos...diretso lang tingin Molin...kaya mo yan..wag mo na lng pansinin yung mga matang nakatingin habang padaan..Mata lang yan.....kaso..sa sobrang pagkadiretso ng tingin ko..hindi ko nkita na natanggal na pala groundstrap ko....eh di ang ending natisod at i miss my footwork....pisti...bakit ngaun pa...?!

alam ko sa malamig na flooring ng production na ang bagsak ko kaya ipinikit ko na lang ang mga mata ko..qala naman ako makakapitan ng mga oras na yun..actually sa lahat ng oras kaya nga nasanay na ko..masasaktan at babagsak at tatayo..kung makakatayo pa ko after ko bumagsak..mukang hindi ako sasantuhin ng sahig na toh..kahit ata sahig me galit sakin...pero..huwait...tumigil ba ang oras?bakit hindi ako tumumba..?ng tingnan ko ang paligid lahat sila..as in lahat sila..pati ibang department na me meeting sin eh nasa akin din ang mata..paanong hindi..superman ata si Mike at asa tabi ko na hawak ang braso ko..at pinigilan ang pagbagsak ko..pero dahil mukang tinakbo nya pa para malapitan at maagapan ako sa pagbagsak..natumba din kami parehas...yun nga lang..asa ibabaw nya ko at xa lang napuruhan...

"ar e y ou o..kay?"tanong niya sakin..masakit nga siguro pagkakabagsak nya..kasi nahirapan xa magsalita..ako pa tinanung nya di ba dapat mas iniisip niya kalagayan nya.may katigasan din ang sahig ng production..idagdag pa ang bigat ko at ang pagkakapatong ko sa knya at yung impact ng pagbagsak..

okay nga ba ako?kasabay bang nahulog ang puso ko? am i fallin for him?...nakatitig lang ako ng ilang segundo sa kanya...Siya na ba Lord?Dapat ko na bang buksan ang puso ko?Ready na ba ko ulit sumugal sa pag ibig?...Pero teka...babawiin Nyo na ba siya agad?Bakit unti siyang pumipikit?oh no...

Mike..hello Mike....test....kasabay ng narinig kong saad ng translator na may hawak ng megaphone...eh ang tuluyang pagpikit ni Mike...

nasa chapter 10 po ang kasunod...diretso na po tayo dun at alamin...if mike is God given to Maureen..oh tuluyan ng kinuha  ng Langit ...