LoVers in Taiwan

CHAPTER 9:#Its Now or Never

7:30PM...uwian na!

hudyat na pagsisimula ng marathon...marathon ng mga taong nagmamadali sa pagbibihis para makaupo agad sa shuttle pauwi..Hindi lang mga Pinay pati na din ibang lahi..mapaChekwa o Yenan(Vietnamese) pa yan.Pero kapansin pansin ang walang pagmamadaling kilos ni Maureen..Sa bagal nya eh kahit pa hindi diretso maglakaed eh mauunahan siya..Opo!Sa Taiwan po..walang discrimination..matanda at slightly disable person basta kaya magtrabaho eh pwedeng magtrabaho.Merun pa ngang mga maliit na tao..hindi dwende..tao nga eh..bsta alam mo na yun..

"anu mau..nakatayo ka pa diyan..maiiwanan tayo ng shuttle."bungad agad sa kin ni pearl.nauna ko sa knya lumabas dahil pan nya ngaun at ngsubmit pa xa ng excel report..Pero naabutan pa din nya ko..

"uhm..beshie..."atubili akong sumagot.. Hanggang ngayon kasi tinitimbang ko pa din kung pauunlakan ko yung libreng dinner na alok ni Engineer sa akin...1 oras mahigit ko ng pinagiisipan pero hanggang ngayon undecided pa din ako...

"me date ka?" hindi ko pa tapos uung sasabihin ko inunahan na niya ko..at paano naman kaya nalaman ng beshie ko na toh..Halata ba sa mukha ko o tlgang my psychic powers xa

"oo..sana!"sagot ko..no need naman na maglihim pa..shes my beshie after all..

"inaaya ako ni Mike..i mean ni Engineer magdinner..for a job well done daw..1st reporting ko hindi ba..?"pagpapatuloy ko habang sinisimulan ko na din magtanggal ng bunny suit

tiningnan nya ko na parang sinasabi nya na napaalalahanan na kita..malaki ka na.alam mo na  dapat ginagawa mo...(haba naman ng meaning ng tingin ni beshie)pero yun talaga eh...

"tiyakin mong makakauwi ka bago mgcurfew!ingat ka...at pasalubong ko...hong cha popa(black tea with pearl)at pinagpatuloi na niya ang pagbibihis

sabay na kaming lumabas ng dressing area..at naglakad papuntang shuttle..eto yung way na dapat maghihiwalay na kmi ni pearl ng pupuntahan..pero nagulat siya kasi sinabayan ko padin sita papuntang shuttle at tinabihan pa sa upuan..

"ano toh?kala ko me date ka?ano dahil lang nanghihingi ako ng pasalubong hindi ka na tutuloy?kelan ka pa naging ganyan Maureen Nobnob?sabi ni pearl pagkaupong pagkaupo palang namen

"hindi naman ako umoo pa sa knya beshie."sgot ko naman..

khit alam kong atat xang magtanong..nanahimik na lng siya..

nagsimulang umandar ang shuttle...bilis talaga mapuno...

"tsk..tsk...kawawa naman si chinito!nag antay sa wala!"nakatingin sa labas ng bintanang saad ni pearl

hinabol ko ng tingin yung tinitingnan niya..and there i saw Mike standing outside his car..waiting for someone..halos mabali leeg sa  pagtanaw sa kanya..hanggang sa lumiit ng lumiit siya sa paningin ko..dont tell me..inaantay nya ako..ngmessage naman ako sa line na next time na lang..bakit nagaantay pa din xa dun...malamig pa naman..

kung hindi pa tumikhim  ng malakas si pearl..hindi pa ko aayos ng upo..

"nasa huli talaga pagsisisi beshie"sabi pa nito bago ipinagpatuloy ang panonood..

napabuntong hininga na lang ako...

Matutulog na lang ako nang biglang hawiin ni pearl yung kurtina sa bed..at hinarang sa mukha ko yung milk tea.

anlamigg huh..malamig na nga sa room...mabigat pa pakiramdam ko..daig ko nag ice bucket challenge dahil sa pagface to face ko sa selyadong milk tea..kahit kelan tlaga tong si pearl...

nakita ko siyang umupo sa upuan pagkaabot ko ng milktea... habang sumisipsip ng hong cha nya..she hates milk eh..kaya black tea ang tinitira niya..in fairness..sa milktea ng taiwan..nakakaaddict..anlaki na..mura pa!hindi ko naman icoconvert to peso yung halaga nito..bsta mura siya..pero masarap...

"hindi ka kumaen ng dinner"anito..parehas na kami nakapajama that time..patulog na nga kami..hindi ko lang namalayan na bumababa siya para bumili pa ng milk tea..ang sweet talaga ng beshie ko..nging comfort food..comfort drink..ah..basta milk tea gives me comforting feeling..kaya everytime na stress o nahohomesick ako..asahan mo..me milk tea ako..

"wag mo ko tingnan...Hindi sa akin galing yan..Nilibre lng din ako..guess who?"

wala ako maisip na me manlilibre samin..sa mga oras na toh..kasi nga malamig ang panahon ngaun..shabu shabu is better than milk tea..pero thank you na din..libre na eh..choosy pa ba?

sumipsip ako mg milktea..gara tara ng straw..kasyang kasya ng malaking popa..sago..sweet..sago palang panalo na...muntik na ko masamid ng marinig kung sinung Santa Claus ang  nagbigay smin nun...

"si Engineer"

"Andyan siya kanina..ako na minessage niya kasi.daw baka nagpapahinga ka na..masama pala pakiramdam mo..hindi ko nabalitaan!nakataas na kilay na sabi niya...

nanlaki mata ko..Yes..yun naging dahilan ko kay Mike kaya hindi ko siya sinipot sa "supposeedly"date namen.Eh wala naman sa hinagap ko na pupunta siya ng dorm at magdadala ng milk tea not just for me but also for my bestfriend..ilang oras kaya siya ngantay knina at nageffort pa siyang pumunta dito sa dorm..

"'Loving is like a roller coaster..me time na nasa baba ka..pero definitely tatas ka din..kasi hindi makukumpleto yung ikot..hindi din matatapos ang ride..at kung sakaling matapos man..dalawang reaksiyon naman makukuha mo sa sumakay sa ride na yun..yung isa nahilo.nasuka..at nangakong hinding hindi na ulit sasakay at yung isa...naexcite..lumukso ang puso..pero kita mo yung saya sa muka niya sabay sabing isa pa..isa pa!

ewan ko kung binasa lang ba ni pearl yun kasi nakayingin lang siya sa cp nya habang dumaan siya sa harap ko papuntang cr..pero tinamaan ako sa kung sinu mang poncio pilato ngsulat ng  quotes na yun..Wala naman sigurong masama kung susubok ako ulit..baka this time..magustuhan ko na yung  roller coaster ride na iioofer niya..

isinara ko ang kurtina ko at kinuha ang aking telepono..Ginalugad ng kamay at mata ko ang Line at nakita ang hinahanap ko..

"thank you for the milk tea..i appreciate i!Hope your free dinner is still open...just let me know when or when..i will my schedule...!"

1..2...3...MESSAGE SENT!

Kiber ko kung mali mali pa grammar ko..Mahalaga maiintindhan niya..matalino naman yun..keri na niya yun..Basta ako magaantay ako sa reply niya...Sana pwede pa din yung dinner..at sana Free pa din...

5minutes passed..yung 5minutes na parang ang tagal lumipas...

ting..ting..ting...

crossed finger kong binuksan yung message niya

"The dinner will always be open for you Molin!"

sulit....sulit na sulit ang limang minutong paghihintay!

Ng gabing iyon..nakatulog ako na desidido na...

Its Now or Never!

P.S.:  Look back Po..sa chapter 8 po diretso..after this huh..salamat po bitterness ses!