Gülümseyerek başını salladı. Bana biraz daha yaklaşıp elini belime dolayarak beni göğsüne çekti. Soğuktan üşüyen bedenim onun kalıplı bedenine temas ettiğinde cayır cayır yanmıştı. Başıma bir öpücük bırakırken fısıldadı.
''Seninle yaşayacağımız çok anlar var daha. Çoğu kötü anlar olacak muhtemelen ama şimdi sonumuzu belirlemeyelim kendi ellerimizle.''
''Seninle sonumuz bir aydınlıkla olur mu?''
''Sen karanlıksın Efnan.''
''İkimizde aynı karanlıkla değil miyiz?''
''Sen benden daha karanlıksın.''
''İyi sende karanlığımın gölgesi ol o halde.''
''Çoktan oldum, görmüyor musun?''
Karanlığımın Gölgesi ile sonumuz da karanlıktan farksız olmayacaktı. Bunu ikimizde çok iyi biliyorduk.
Şu an kulaklarıma dolan ses Gölgenin kalp atışıydı. Bu sesi duymak nedensizce bir duygu rüzgarı estirmişti
