The CEO's Darkest Secret

Chapter 11

EVERYTHING went well para kay Sofia. Everything was on its right path...on its right place.

Mag-iisang buwan na ang relasyon nila ni Brix, and she could say that their relationship as lovers and at the same time as friends were getting stronger. They were both happy in each others arms with their instant kid of course—Euna!

Hindi nila nakakaligtaang lumabas at mag-family bonding. She was contented and happy. Masaya siyang unti-unting naibibigay kay Euna ang pamilyang pinapangarap nito. Hindi man iyon direktang sabihin sa kaniya ng anak niya, but she knew that Euna's longing for a family...a complete and happy family. Siya man ay iyon din ang hiling...noon pa.

She was thankful to Brix. Ito ang naging daan para mabuo ang pamilyang pinapangarap niya. Hindi pa man sila nito kasal, pero alam niyang doon na iyon papunta. She will wait for the time na mag-propose na ito sa kaniya.

Napangiti siya habang mag-isang nagpapahangin sa malawak na bakuran ng mansyon. Tumayo siya mula sa pagkakaupo sa patio chair, at nilapitan ang mga naggagandahang bulaklak sa hardin.

She loved flowers since kid. Sabi ng yaya Sela niya, marahil ay namana raw niya ang hilig na iyon sa kaniyang ina. Malimit daw kasi iyon sa hardin noong nabubuhay pa.

Masuyo niyang hinaplos ang isa sa mga bulaklak na naroon. Ngayon lang niya uli iyon napagmasdan at nahawakan. Dati-rati ay katulad siya ng kaniyang ina na malimit halos sa hardin. Subalit mula nang mawalan ng kulay ang mundo niya dahil sa mapait na sinapit ay nawalan na rin siya ng hilig sa pag-aasikaso ng mga halaman.

"Pero maaasikaso ko na naman kayo ngayon," kausap niya sa naggagandahang bulaklak. She smiled. Hindi pa man lubusang nabubunot ang tinik sa puso niya dahil sa mapait niyang nakaraan, pero alam niyang unti-unti na iyong maghihilom sa tamang panahon.

"I missed you, sweetheart."

Naputol ang pagmumuni-muni niya nang maramdaman ang mga braso ni Brix na pumulupot sa kaniyang bewang. Kinintalan siya nito ng mumunting halik sa batok na nagparagasa ng bolta-boltaheng kuryente sa bawat himaymay ng kaniyang laman.

Napapikit siya habang ninanamnam ang banayad na pagdampi ng labi nito sa nasisilayan niyang batok. She could feel his warmth slippery breath on her nape.

"Mmm..." napaungol siya sa sensasyong naramdaman. Mahigpit siyang napakapit sa braso nito.

She felt his rough palm smoothly gliding the hem of her blouse. Naramdaman na lamang niyang nasa loob na ng blouse niyang suot ang mga palad nito. Brix caressed her on her tummy. He even circulated his middle finger on her navel kaya naman napakagat-labi siya sa ginawa nito.

"I can't get enough of you, Sofia..." bulong ni Brix sa pagitan ng paghalik sa gilid ng kaniyang leeg.

Unti-unting tumaas ang mga palad nito. And before she knew it, he already cupped her breasts still covered with her lacey brassiere. He caressed her two mountains...and massaged those two gently.

"B-Brix..." she let out a moan, kasabay ng marahang pagbundol ng p*********i nito sa likod niya. He was already aroused! She could feel his 'thing' bulging bigger and bigger...and bigger.

Napasinghap siya. She abruptly opened her eyes. "B-Brix, baka makita tayo nina yaya," nahihirapan niyang daing. She was still having a hard time bringing back her senses.

She heard him chuckle. Pumaypay ang mainit nitong hininga sa batok niya. "Let's go to your room then, Sophie... Walang sagabal d'on...kahit ano'ng posisyon," he whispered beneath her ear. Marahan pa nito iyong kinagat.

'Lintik! Don't torture me, Brix!' aniya sa isip habang pinipigilan na namang mapadaing sa ginawa nito.

She gathered all her strength to fight the sensation Brix was giving her. Unti-unti siyang humarap sa nobyo. "Naughty you. Ang landi mo," nakangiting aniya rito. Ikinawit pa niya ang mga braso sa leeg nito.

He snorted. "I wanted to devour you, sweetheart...to taste your juices in between your thighs..." pilyong anito. Love and lust were evident in his eyes.

"Baliw!" aniyang namula sa sinabi nito. Brix was naughty in his own way, but she loved it.

"I love you, Sofia," anitong sumeryoso. Mababanaag sa mga mata nito ang matinding pagmamahal para sa kaniya

Napangiti siya. Halos araw-araw, oras-oras, minu-minutong magkasama sila nito ay palagi niya iyong naririnig mula sa nobyo, kaya naman nagdudulot iyon ng hindi maipaliwanag na kaligayahan sa kaibuturan ng kaniyang puso.

"I love you more, Mr. Brix dela Fuente." Matamis ang pagkakangiti niya. Pabiro niya itong dinuro sa matikas nitong dibdib.

Napahalakhak ang nobyo. Isang halakhak na puno ng kaligayahan. Subalit mayamaya'y bigla na naman itong sumeryoso.

"Pakasal na tayo, sweetheart. Ayokong maagaw ka pa sa 'kin ng iba." Kinintalan siya nito ng halik. She could see such tremendous sincerity in his eyes.

Bigla siyang natigilan sa sinabi nito. Isang buwan pa lang ang itinatakbo ng kanilang relasyon pero inaaya na siya nitong magpakasal.

Dahan-dahan siyang napangiti. Hindi na siya magpapakipot pa. Kahit isang buwan pa lamang ang relasyon nila ay kilalang-kilala na niya ang nobyo. Nakasama at naging kaibigan na niya ito mula pa noon. And besides, mahal na mahal niya ito kaya't hindi na niya pakakawalan pa ang pagkakataon.

"Kailan mo gusto, sweetheart?" pilya niyang tanong. Mas lalo pa niyang idinikit ang sariling katawan dito.

Napahalakhak ang binata. His eyes were sparkling with so much joy. "As soon as possible, sweetheart. At ngayon din ay aasikasuhin na natin ang nakatakda nating kasal!" excited na anito, saka pabigla siyang hinila palabas ng mansyon.

"Hey! Hey! Saan mo 'ko dadalhin?" kunwari'y maktol niya. But deep inside ay nag-uumapaw na ang kilig at saya sa puso niya.

"Saan pa ba sa akala mo? Magpapasukat na tayo ng wedding gown mo at tuxedo ko," tugon nito, saka pabigla siyang kinarga.

Napatili siya sa gulat, ngunit kalaunan ay napahalakhak. "Aba't parang nagpa-practice ka na for our honeymoon walk, ah!" pilya niyang saad. Ikinawit niya ang dalawang braso sa batok nito.

Brix chuckled. "Kung gusto mo, pagsaluhan na natin sa kotse pa lang," pilyo siya nitong kinindatan.

Inirapan niya ito kunwari. "Pakasalan mo muna ako bago natin bigyan ng little brother si Euna."

Brix smiled curtly. He stared at her with loving eyes. "Sure, I will. I'll marry you because I love you..." he emotionally whispered bago siya nito marahang ilapag sa malambot na upuan ng kotse.

___

"BRIX, pare!"

Sabay na napalingon si Sofia at Brix sa nagsalita. They saw a handsome looking man smiling at them.

Kasalukuyan silang nasa Department Store ng isang sikat na mall at namimili ng mga damit at laruan para kay Euna. Karga ng nobyo ang anak niya.

"Clyde!" balik-bati ni Brix. Tinapik nito sa balikat ang kakilala. "Kumusta?"

"Heto, pogi pa rin," pabirong tugon ng tinawag na Clyde. Iniliyad pa nito ang dibdib.

Brix snorted. "Ang hangin pa rin natin, bro!" biro ng binata.

"Gan'on talaga 'pag magagandang lalaki," anitong nakangisi, saka napabaling ang tingin kay Euna. "Hi, pretty little girl. I'm your tito Clyde. Your dad's friend."

"Hello po, tito! Nice meeting you po," Euna greeted in her friendly tone.

Clyde smiled at Euna, saka napabaling ang paningin sa kaniya. Inilahad nito ang palad, at simpatiko siyang nginitian. "Hi, Miss Beautiful."

"Hel—"

"Back off, dude!" singit ni Brix. Tinapik nito ang kamay ng kaibigan, saka pabigla siyang inakbayan habang karga si Euna.

"Possessive ass!" natatawang pang-aalaska ni Clyde.

"Just back off," ulit pa ng nobyo. Mas lalo siya nitong inakbayan.

Lihim na napangiti si Sofia. Ganito pala magselos ang mapapangasawa niya. He was so possessive, but she finds it cute. Nakakakilig!

Nang sulyapan niya ang fiancee ay seryoso ang mukha nito habang nakikipagtitigan kay Clyde. Nakatiim-bagang ito. Habang ang isa nama'y mukhang matatawa sa reaksyon ng una.

Ikinawit na lamang niya ang braso sa bewang ng kasintahan. Mahirap na. Baka masapak pa nito nang wala sa oras si Clyde. Malay ba niyang ganito pala ito magselos. Nakakatakot! Mukhang sasabog na bulkan.

"Sweetheart, tara, mamili na tayo," basag niya sa komosyon ng dalawa. "Excuse us, Clyde," baling niya sa kaibigan ni Brix, pero hindi siya nito pinansin. Bagkus ay nakangisi pa rin itong nakikipagtitigan sa nobyo niya.

"Brix, pare, 'di ka na mabiro," tatawa-tawang anito. "Kumusta pala 'yong bahay-bakasyunan mo sa Tagaytay?"

She felt Brix stiffened. Napatunghay siya rito nang maramdamang nanigas ang kamay nitong nakahawak sa balikat niya.

"Balita ko kay tita Carolina ay tapos na raw 'yon." Tukoy nito sa ina ni Brix. "You know, we met in States when I got there last month," ani pa nito.

"May bahay-bakasyunan ka pala sa Tagaytay, sweetheart?" Hindi pa kasi iyon naikukuwento sa kaniya ng binata.

"Ha? Ah, ye—"

"Hindi ka pa nakakapunta r'on, Miss Beautiful?" singit ni Clyde. "I think you will like it there. You will see the beautiful scenery of the city from above, lalo na sa gabi. I've been there nang hindi pa iyon masyadong napapaayos."

"Daddy, I want to go there po," biglang singit ni Euna.

"M-Maybe some other time, baby," tugon ni Brix. Waring hindi ito mapakali sa itinatakbo ng usapan. "Wala ka bang ibang lakad? Kanina pa tayo rito," baling nito kay Clyde. It was sort of rude.

"Oo na, oo na. Mukhang nakakaistorbo na ako sa family bonding niyo," natatawang abansa nito.

"Good you know," Brix said, saka iminuwestra nito ang palad, telling Clyde to exit.

Nagpaalam muna ito sa kanila ni Euna. "Goodbye, pretty little girl and Miss Beauti—"

"Can you please exit?" naiiritang ani Brix.

"Okay, okay! Chill, dela Fuente!" Tatawa-tawang umalis si Clyde sa kinaroroonan nila. Nginisian pa nito si Brix.

"You didn't tell me na may bahay-bakasyunan ka pala," mayamaya'y basag niya nang makalayo na ang kaibigan nito.

"I-It was still under renovation, sweetheart, kaya hindi ko muna sinabi." Umiwas ito ng tingin. May kinuha itong laruan para kay Euna. Inilagay nito iyon sa cart na punong-puno na.

"I see." Tumango-tango siya. "But we can go there some other—" Hindi na niya naituloy ang sasabihin nang mag-ring ang cellphone niya. Kinuha niya iyon sa shoulder bag na dala. It was yaya Sela calling. May mga pinapabili lang ito sa kaniya. Nakaligtaan daw kasi nitong sabihin kanina nang umalis sila.

Tuluyan na niyang nakalimutan ang tungkol sa bahay-bakasyunan ng binata.