LAURA MAY CASTILLO
Pagkatapos kong itali ang buhok ko ay bumalik na ako sa living room para kuhanin ang bag ko. Naabutan ko si itay na sinasawsaw ang sky flakes sa mainit na kape.
“’Tay, aalis na po ako. Nag-iwan po ako ng pagkain diyan sa inyo at kung lalabas po kayo, may pera sa ibabaw ng mesa.”
“Sige, anak. Salamat sa pabaon pero aalis daw kami ni Hans mamaya.”
Huminto ako at lumingon sa kanya.
“Po? Saan kayo pupunta?”
Nagkibit-balikat ito. “Hindi ko alam, ‘nak. Susunduin daw niya ako.”
“Naku, ‘tay, baka kung saan-saan ka niya dalhin. Kapag napikot ka, naku.”
“Anak, ayaw ko ng sakit ng ulo. I-te-text nalang kita mamaya, ha. Sige na, umalis ka na at baka mahuli ka pa sa seminar mo.”
Tumango ako at lumabas na ng unit. Kailangan kong magmadali dahil pagkatapos ng shift ko ay kaila
