MAFIA SERIES 4: KEVIN KAEL GRANT

PROLOGUE

TATLONG PUTOK ng baril ang umalingaw-ngaw sa katahimikan ng gabing iyon. Nawawalan na siya ng pasensya sa taong ito. Ubos na rin ang mga kasamahan nito sa boung mansyon.

Ni wala siyang itinira sa mga tauhan nito. Simula ng ibinigay sa kanya ang familia limang taon na ang nakakaraan mas naging nawala-wala ang pasensya nito sa mga taong matitigas ang ulo katulad ng nasa harapan niya. Nakaluhod at masama ang titig na ibibigay sa kanya. Halos hindi na mahitsura ang mukha nito sa dami ng sugat nito sa mukha gawa na rin ng kanyang mga tauhan.

Ang kailangam lang naman niya ay ang eksaktong lokasyon kung nasaan naroroon ang hinahanap niyang bagay na dalawang taon narin ninakaw mula sa familia niya. That thing is really important to their family. The seal.

"Isang tanong, isang sagot, Garcia." Malamig ang boses aniyang tanong. "Nasaan ang lupo?"

Nakatutok ang baril ng tauhan nito sa nakaluhod na Garcia. Siya naman ang prente lang na nakaupo sa itim na couch ng mansyon walang pakealam sa mga naubos na tauhan nito.

Napadaing naman si Garcia ng paputukan siya ng isa sa mga tauhan nito dahil sa pananahimik nito. And him, he lit thr cigarrete in his hands and puff it in the air.

"No words, Garcia?"

"Tangina mo." anito na ikinangisi niya lang. Kapagkuwan ay dumura ito ng dugo.

Ang ngisi nito ay napalitan ng malutong na pagtawa na parang bang may binanggit itong nakakatawa.

Dalawang taon na rin niyang hinahanap ang lupo pero hanggang ngayon ay hindi pa rin niya ito mahanap-hanap. Sa paghahanap ay napunta lang sa wala ang paghihirap na mahanap ang bagay na iyon at nawawalan narin siya ng pasensya.

In the middle of his laughter one of his men went to his side and whispered something. Unti-unting nawawala ang kasiyahang nararamdaman nito at masamang tinitigan ang kanyang harapan.

Umayos siya ng upo, ang nagusot nitong tuksedo ay marahan niyang inayos mula sa pagkakagusot.

Walang emosyon niyang pinatitigan si Garcia na salungat naman ang ibinigay sa kanya rito. Galit itong nakatitig sa kanya.

Ningisihan naman siya nito,"Hinding-hindi mo mahahanap ang lupo, Kael." Nang-aasar itong tuma-tawa. "Kahit halughogin mo ang boung mundo hindi mo mahahanap angㅡ"

"Nuh, I don't care now. I have a tip from someone." Sansala niya rito sa iba pang sasabihin ni Garcia.

Ngayon ay dumukwang siya upang magkalapit ang mga mukha nilang dalawa. Ang huli naman ay parang tutang nabahag ang buntot sa sinabi nito. "Remember this name," ngumiti siya. "I am Kevin Kael Grant, the Mafia Boss of Familia Grant." Nanlaki ang mga mata ng huli ng tutukan niya ito ng baril sa noo. "See you in hell."

Muli ay tatlong putok ng baril ang umalingaw-ngaw sa katahimikan ng gabi. Ang nakabulagtang si Garcia ang sumunod niyon at dilat ang mga matang walang buhay, naliligo sa sarili nitong dugo katulad din ng mga tauhan nito.

Walang konsensyang tinitigan lamang ito ng binata. "Boss..." inabot niya ang malinis na panyo nito at ibinigay sa katabi ang ginamit na baril.

"Nakahanda na ang sasakyan, Boss." anito ng isa sa kanyang tauhan.

Ibinuga muna niya ang sigarilyo bago ito tinapon sa marmol na sahig at tinapakan. "Let's go." bago ito tumalikod, napatigil siya sa paglalakad. Nakataas ang kamay nito sa ere pawang pinahihinto ang mga kasamahan nito. "Burn all of the bodies also the house, no one to be left as a dirt, understood?"

"Yes boss!" all his men uttered in unison.

May ngisi sa mga labi siyang lumabas ng napakalaking mansyon ng mga Garcia habang nasa magkabilang bulsa nito ang mga kamay.

Agad namang siyang pumasok sa puting sasakyan nito na agad namang pinaharurot ito pagkatapos pumasok ng butler niya.

Nasa daan ang mata at napapahawak na lamang siya sa sintido niya ng may ibinigay sa kanya ang butler niya. "Here,"

"What is this?"

Isa iyong puting folder. Binuklat naman niya iyon at binasa ang nakasulat roon na ikinakunot ng noo niya.

"The suggested team, sir." magalang ang pagkakasagot nito sa kanya.

"Tim Raket? What the fvck is this name?" nakakunot parin ang noo niya habang nakatutok parin sa papel ang mga mata nito.

"The name of their team, sir. Or should I say, they're the kurier." nagkibit ito ng balikat. "They are elites team in the Philippines, they provide whatever you want, things, money or someone. Name it, the provide it for you. In exchange of exact money they want. In short, they are the transporter."

Habang binabasa ang impormasyon ng mga ito ay hindi niya mapigilan na mapangisi. Tatlong tao lamang ito.

Ang the head, middle ang the bottom. Hindi niya maintindihan ang ibig-sabihin ng mga ito ngunit nasisiya parin siya hindi lang sa grupong ito kundi sa pamilyar na mukha sa kanya.

"They are the perfect team to work for us and at the same time to steal the lupo, sir." Ibinubuklay niya iyon habang nakikinig sa butler niyang nagsasalita.

"Why is it now, Uno?" kapagkuwan ay tanong niya.

"As I have known, One year ago, in that short of time, there name is just spreading in the black market. Stealing anything whatever the Herrchen or the master wants or the one who are they working in exchange of big money. They are doing incapable things into possible. They are not called monsters of stealing for nothing. They are like shadow in the night time and wind in the day time. No one didn't know there identity. But," naagaw ang atensyon niya sa mahangin niyang butler na ngayon ay ang lapad ng ngisi. "becuase, I am a genius, in just one click of my hand. Here they are in front of you are there identities that no on knows, but me."

"Oh come on, Uno, don't be so boastful to yourself."

Tumingin ang nagsasalita na ngayon ay driver nila nito sa rearview mirror para makita sila nito na nasa likod at mapanuyang nakangisi sa mga labi nito. "alam naman natin kung sino ang pinakamagaling sa ating dalawa."

"Fvcking shut up." natatawa lang naman ang nasa driver seat at inabala ang sarili sa pagmamaneho habang inaasar parin ang butler niya.

Wala sa sariling nakatitig lamang siya sa nag-iisang larawan nito sa itaas ng papel. She has this chocolate-brown like eyes and her tick but, curve eyelashes that suit's her beautiful face. At tumitingkad iyon habang tinitigan niya, maliit ang mukha na bumagay sa maliit ngunit matangos nitong ilong at maninipis ngunit mamula-mula nitong mga labi. Habang nakatitig sa larawan ay hindi niya namamalayan na napapalunok siya.

Napakapamilyar talaga ng mukha nito sa kanya ngunit hindi niya matandaan kung saan o kailangan niya ito nakita. But, nuh, it doesn't matter.

Ang mahalaga sa kanya ay ang makuha ang dapat ay matagal ng nasa poder ng familia Grant.

"They are the perfect team, boss Kevin." aniya ng kanyang butler.

But, his eyes bored only to one picture infront of him. There is this inside of him burned like a wild fire in no reason. That felt stranger to him but, feels so good.

So damn good!

And then he whispered, "Yes, it's perfect."