Madelight's POV
Umaga na. Mas maaga pa ako sa alarm clock ko nagising. Sobrang bigat ng pakiramdam ko pero kailangan ko nang bumangon. Ayokong ma-late. Ayokong maging center of attention na naman. Ayokong maulit yung kahapon.
Pagmulat ko ng mga mata. Ramdam ko pa rin yung hapdi sa dibdib ko. Hindi dahil sa lamig kundi dahil sa lahat ng nangyari. Yung iced coffee na ibinuhos ni Zach. Yung mukha ko habang binabastos niya ako sa harap ng maraming tao. Yung pagtawa ni Danrel at Brixzain. Yung mukha ni Chendrix habang pinipigilan sila at binabayaran ang order ko.
Hindi ako umiiyak kagabi. Wala na e. Ubus na siguro yung luha ko. Dumapa na lang ako sa kama hanggang makatulog.
Pero ngayong umaga. Iba ang pakiramdam ko.
Hindi lungkot. Hindi takot.
Determinado ako.
Tumayo ako at nag-ayos ng h
