Prologue
Sa isang eksklusibong rooftop ng Liora Grand Hotel sa Maynila, kumikislap ang mga chandelier na tila mga bituin na bumaba mula sa langit at isinabit sa kisame. Sa bawat sulok ay may mga mamahaling bulaklak, eleganteng dekorasyon, at mga mesa na puno ng champagne at pagkaing halos hindi kayang abutin ng karaniwang tao.
Ang mga kalalakihan ay nakasuot ng mga mamahaling tuxedos.
Ang mga babae naman ay kumikislap sa suot nilang mga alahas. At abala sa pakikipagpalitan ng business cards, lihim na usapan, at mga ngiting puno ng interes.
Lahat ng kilos ay pinag-iisipan, at bawat salita ay may kapalit.
At ang bawat tawa ay may bahid ng impluwensiya at kayamanan.
Ang gabing iyon ay hindi lamang lugar para sa isang birthday celebration.
Isa iyong pagtitipon ng mga taong may pangalan.
Mga taong may pera at kapangyarihan.
At sa gitna ng marangyang selebrasyon na iyon, naroon si John David Yao, ang nag-iisang tagapagmana ng Yao Empire.
Ang lalaking dahilan kung bakit naroon ang karamihan ng mga naggagandahan kababaihan.
Suot ang isang mamahaling itim na polo shirt na may malinis at eleganteng disenyo na bahagyang nakatiklop ang mga manggas na eksaktong bumabagay sa katawan nito isang simpleng detalye na sapat upang ipakitang hindi nito kailangang magpasikat para mapansin.
Gwapo.
Mayaman.
Makapangyarihan.
At higit sa lahat, sanay makuha ang gusto.
Ngunit may isang bagay siyang hindi makuha-kuha
Ang atensiyon ng isang babae.
Sumimsim siya ng champagne habang pinagmamasdan ang mga taong nagkukumpulan sa paligid.
May mga babaeng lumapit upang batiin siya.
“Happy birthday, David!”
“John, you look amazing tonight.”
“Can we have a picture?”
Ngumiti siya.
Tumango.
Nakipag-selfie.
Nagpasalamat.
Ngunit wala sa mga iyon ang tunay niyang atensyon.
Dahil iisa lang ang gusto niyang makita ngayong gabi.
At wala iyon sa birthday party niya.
Si Cassandra “Cassie” Rodriguez.
Napabuntong-hininga siya.
Hindi dahil pangit ang party o hindi siya nasisiyahan sa mga bisita.
Kundi dahil sa unang pagkakataon sa kanyang buhay, may isang babaeng hindi niya kayang balewalain.
At ang pinakamasama?
Hindi niya alam kung bakit.
Ilang buwan na ang nakalipas nang una niyang makita si Cassie.
Sa isang simpleng araw iyon sa Liora Grand Hotel.
May scheduled visitation siya roon upang tingnan ang ilang operasyon ng hotel. Sanay na siya sa ganitong mga pagkakataon sa tuwing pumupunta siya roon, halos lahat ng staff ay nagmamadaling bumati sa kanya.
“Good morning, Sir.”
“Welcome back, sir.”
“Is there anything you need, sir?”
Mga ngiti, tango, at papuri.
Pare-pareho.
Hanggang sa mapansin niya ang isang babaeng naglalakad sa hallway, bitbit ang isang folder.
Hindi ito tumingin sa kanya wala ring ngiti, o pagbati.
Napahinto siya.
Hindi niya alam kung bakit.
“Who is she?” tanong niya sa assistant niya.
“Ms. Cassandra Rodriguez po, sir. Hotel front desk staff.”
At doon nagsimula ang lahat.
Sa dami ng babaeng halos handang gawin ang lahat para mapansin niya, si Cassie lang ang tila walang pakialam sa kanya.
At iyon ang unang pagkakataon na
naging interesado siya dito.
Dahil para kay John David, hindi siya sanay na may babaeng kayang balewalain siya.
Sinubukan niyang alamin kung hanggang saan kayang umabot ang kanyang charm.
Una, nagpadala siya ng isang malaking bouquet ng imported na mga bulaklak.
Ipinabalik iyon sa kanya ng babae.
Kinabukasan, nagpadala siya ng mamahaling box ng chocolates.
Ngunit kagaya ng unang araw ipinabalik ulit iyon sa kanya
Sa ikatlong araw, nagpadala siya ng invitation para sa isang exclusive dinner.
Hindi ito pumunta.
At nangyari iyon nang paulit-ulit.
Araw-araw walang patlang
Kaya naman naging personal na itong hamon para kay John David.
Hindi siya sanay na tinatanggihan.
Lalo na ng isang babaeng alam ang totoong mundo niya.
Naging challenge iyon para sa kanya
dahil si Cassie lamang ang unang taong nagparamdam sa kanya na hindi sapat ang kong anong estado mo sa buhay.
At para sa isang lalaking buong buhay na nakukuha ang lahat ng gusto, ang unang pagtanggi ay hindi isang sagabal kundi isa itong hamon.
Kaya nang gabing iyon, habang nakatayo siya sa gitna ng party na siya mismo ang sentro ng atensyon, hindi niya maiwasang umasa habang paulit-ulit na tumitingin sa entrance ng rooftop.
“Still waiting for someone?”
hindi na niya kailangan lumingon para alamin kong kaninong boses iyon
“Still waiting for someone?”
Hindi na niya kailangang lumingon para malaman kung kaninong boses iyon.
Dahil boses iyon ng pinsan niyang si Adrian Yao.
“I’m not waiting.”
Tumawa ito na tila hindi kumbinsido sa sinabi niya.
“Really, huh?"
"Come'on bro.“Birthday mo, pero mukha kang may hinihintay na girlfriend.”
“She's not my girlfriend.”
“Then who is she?”
Hindi sumagot si John David.
Ngumisi lamang siya at muling tumingin sa entrance.
“Someone who doesn't know when to give up.”
Napataas ang kilay ni Adrian.
“Or maybe someone who doesn't want you.”
Napatingin siya rito.
“Everyone wants me eventually.”
Umiling si Adrian.
“That's exactly why you're going to get yourself in trouble one day.”
Hindi na siya sumagot
Dahil sa totoo lang hindi niya kailanman inisip ang posibilidad na maaari siyang matalo, masaktan o tuluyang mabago ng isang babaeng itinuring niyang hamon sa kanyang sarili.
Ngunit hindi niya alam na ang lahat ng iyon ay simula pa lamang.
At mas lalong hindi niya alam na sa halip na si Cassie ang sumuko, siya ang unang matatalo.
Dahil minsan, ang pinakamapanganib na hamon ay hindi ang taong ayaw magpatalo.
Kundi ang taong kayang baguhin ang nakasanayan mo.
-Itutuloy...