Cassie’s POV
Isang buwan ng bulaklak tuwing umaga. Isang buwan ng mamahaling chocolates na sinasamahan ng mga liham na hindi ko inakalang galing sa isang tulad ni John David Yao.
"Akala ko noon laro lang ako sa'yo," sabi ko minsan sa sarili habang binabasa ang isa sa mga note niya.
Pero habang tumatagal, hindi na lang kasi siya basta nanliligaw.
Parang pinapaalalahanan niya akong may karapatan akong mahalin.
Hindi ko siya sinasagot.
Hindi pa.
Kasi gusto kong siguraduhin muna sa sarili ko… na kaya ko. Na kaya kong maniwala ulit. Na kaya kong tanggapin na baka… hindi lahat ng lalaki iiwan ka kapag nagulo na ang mundo mo.
Kagaya ngayon. Pauwi na ako galing shift, at naroon siya nakasandal sa sasakyan niya, nakangiti. Wala siyang dalang kahit ano, walang bitbit na surpresa.
Pero andun
