Sabahın erken saatleriydi. Gökyüzü hâlâ gri tonlardaydı ve konak henüz tam anlamıyla uyanmamıştı. Giriş kapısındaki yüksek taş duvarların ardında sessizlik hâkimdi. Serhat üniformasını giymiş, telsizini kemerine takmış halde konağın dış güvenlik çemberini dolaşmaya başlamıştı.
Ayak sesleri taş zemine yumuşak ritimlerle vururken, gözleri köşeleri, kör noktaları tarıyor, çevreyi öğrenmeye çalışıyordu. Her ne kadar plan başka amaçlarla gelmiş olsa da işi hakkıyla yapmak zorundaydı. Görev bilinci, içindeki çelişkileri bastırmanın tek yoluydu.
Konağın doğu cephesine yöneldiğinde taş sütunlu veranda kısmında bir hareketlilik gördü. Önce önemsemedi ama birkaç adım atınca ayakta duran ince silueti fark etti. Kadın, elinde bir kitapla verandanın ahşap kenarına yaslanmıştı. Sabahın serinliğinde
