ILANG SANDALI AKONG NATIGILAN.
Parang biglang nag-loading ang utak ko sa tanong ng anak ko--hindi... sa pangalang binanggit nito.
Ramdam na ramdam ko ang pamilyar na tahip ng dibdib ko, marinig pa lamang ang pangalan na iyon.
"Teacher Isla? As in, I-S-L-A? Isla?" Nakakunot pa ang noo, at parang tangang paniniyak ko pa.
Ang unique naman kasi ng pangalan nito. Hindi mo iisipin na ganoon ang spelling kapag binabanggit mo lang. At hindi mo rin iisipin na ganoon pala ang pag-pronounce kapag binasa mo lang.
Napatitig naman sa akin ang anak ko, kasabay ng nakagawian nang pagkibot-kibot ng mga labi. Parang pati ito ay napaisip. "Hmm... I don't know the spelling of her name. Basta po, Teacher Isla." Nagkibit pa ito ng mga balikat. "Don't worry, i'll ask her, when I see her, tomorrow."
Pakiram
