Chapter 122

2603 Words

HANGGANG SA MAKARATING AKO SA mansyon ay hindi pa rin mapalis-palis ang malawak na ngisi na nakapaskil sa mga labi ko. Hanggang ngayon ay natatawa pa rin ako kapag naaalala ko ang reaksyon ng mga kaibigan ko nang p*****n ko ang mga ito ng wifi, habang naglalaro ng online game, bago ako umalis ng tambayan. Maka-ilang beses na ako ng mga itong tinatawagan mula pa kanina, pero wala isa man sa mga iyon ang sinagot ko. Panay din ang padala ng mga ito ng mensahe sa group chat namin. Puro seen naman ang ginagawa ko, habang tahimik pa rin ang mga itong pinagtatawanan, habang nagmamaneho ako. Nakikita ko rin ang maka-ilang beses na pag-ilaw ng video chat icon sa aming group chat. Iyon nga lang, silang lima rin lang naman ang naka-join sa nasabing video chat, sapagkat maging iyon ay hindi ko ri

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD