Taste Of Love (What is Love Series 2)

Chapter 1

Chapter 1

Ysabelle Ashleigh

Masaya at mapagmahal na pamilya ang aking kinamulatan. Parents are always at your side even they are have a work. And I am born with golden spoon.

My parents are considered to be popular Asian businessmen and businesswomen. All over the country and even outside, we had a lot of companies. Kaya hindi mapagkakailang bata palang ako spoiled na ako sa mga parent ko. Dahil nag-iisa lang nga nila akong anak.

Pero hindi naman ganoon ka-spoiled, ayoko kasing ini-spoiled ako, gusto ko lang kasi simpleng buhay.  I want to be independent and be strong to face the plan of life. Okay lang sa akin kung ano ang kaya nilang ibigay. Dahil hindi naman ako naghahangad ng mga ano man. Ayos lang sa akin ang simpleng buhay basta kumpleto ang pamilya.

Okay lang ang simpleng buhay, kahit walang magarang sasakyan, walang malaking bahay. Hindi naman kasi basehan ang kayamanan sa kasiyahan ng isang tao. Basta kasama mo at kumpleto kayo ng pamilya mo ay overwhelming na ito para sa akin.

I remember when I was a kid, my parents always have a out of town business. Even they are busy in our company they always have time to me. They still express their love for me. I am blessed that I have a parents like them.

Walang katumbas ang pagmamahal at pag-aaruga sa akin ng mga parents ko. Kaya naman para mapasaya ko sila ay pinagbubutihan ko ang pag-aaral ko, dahil iyon lang ang paraan para maipakita ko sa kanila na hindi masasayang ang pag-aalaga at pagpapagod nila sa pagtatrabaho para lang buhayin at bigyan ako ng magandang buhay.

I am Ysabelle Ashleigh 21 years of age. Isang babae na may taglay na kagandahan. May magandang mga mata, mahabang buhok, manipis at mapupulang labi, at maputing balat. Lumaki ako sa mayamang pamilya. Pero hindi ko ito pinag mamalaki ayoko kasi iyong por que mayaman kayo todo respeto na sa inyo ng mga tao.

Gusto ko lang mamuhay ng walang inaagarabyadong mga tao. Iyon bang pantay-pantay lang ang pakikitunguhan natin sa bawat isa. Isa lang akong simpleng babae. Na nais makapag tapos ng pag-aaral.

I am 3rd year college now, taking Business Administration as my course. Ito talaga ang gusto kong course para makatulong ako kina Mommy and Daddy. Hindi na kasi sila pabata para magtrabaho pa sa company. Gusto ko na magpahinga na lang sila at ako na lang ang  bahalang mag-manage sa business namin. Ayoko kasi silang nahihirapan, at sobra na ang sakripisyo nila para sa pamilya namin. And I was so thankful to them.

My mom, she always takes care of me when I was a child. Huminto muna siya no'n sa pagpapatakbo ng kompaniya para alagaan ako. At si daddy muna ang nag-manage no'n kasi ayaw niya rin ako na lumaki lang na yaya ko lang ang mag-aalaga sa akin.

 They always think about my safety and my feelings. Hindi nila pinaramdaman sa akin na nag-iisa lang ako. Iyong ibang tao kasi puro work na lang ang inaatupag nila, hindi nila inisip yung mga anak nila. They think about their works and on how they get a lot of money.

Kaya nga sa panahon ngayon maraming nagrerebelde na mga anak e... dahil na rin siguro sa kapabayaan ng mga magulang at kulang sa pansin at aruga.

Ako naiintindihan ko naman sila mommy pag-busy sila at kailangan nilang mag out of town para sa business. Dahil para rin naman sa future namin iyong ginagawa nila. At bumabawi naman sila sa akin pag may time sila, nagpi-picnic kami, sometimes we are going on our resort to have bond.

Hindi sila makakapayag na hindi sila makabawi sa akin kahit sa ano mang paraan. Napaka swerte ko nga kasi sila iyong mga magulang na uunahin talaga ang kapakanan ng anak. Iyong tipong kulang na lang i baby ka pa nila kahit dalagita ka na.

Lunes ngayon kaya naman kilangan kung bilisan ang aking pagkilos, para hindi ako malate. I need to be there in exact time. Baka kasi masaraduhan ako ng pinto. Terror pa naman ang prof na papasukan namin ngayon.  I have a lot of friends in school, but I don’t have the one who will be my best friend or best buddy. Iyong tipong mapagkakatiwalan mo sa lahat ng bagay.

They treat me like a friend but not that closer to be there best friend.  Naglalakad na ako sa hallway ng may makabangga akong isang babae. She look like an artist, she has pair of brown eyes, pointed nose, kissable lips and charming aura. Tinulungan ko siyang pulutin ang mga gamit niyang nahulog.

“Sorry hindi kasi kita npansin,” paghingi ko ng paumanhin sa babaeng nakabangga ko. At natapos na nga naming pulutin ang mga gamit niya.

“Sorry din,” nahihiyang paghingi niya ng pasensya sa akin. Sa totoo lang ngayon ko lang nakita ang mukha niya ditto sa school.

“I’m Ysabelle, and you are?” tanong ko sa kanya.

“Hi, I am Zeira,” nakangiting sabi niya sa akin.

“Okay ka lang ba? Pasensya talaga ha,” sabi ko ulit sa kanya. Kasalanan ko din naman kasi kaya nahulog ang mga dala-dala niyang gamit.

“Ano ka ba wala iyon, may kasalanan din naman ako,” saad niya na hindi pa rin nawawala ang ngiti sa mga labi niya. Napakagaan ng loob sa kanya sa hindi ko malamang kadahilanan.

Napatingin ako sa aking pambisig na relo at mala-late na ako sa klase ko.

“Ahmm I need to go, see you around,” paalam ko sa kanya at nginitian siyang habang kinakaway ang aking kamay.

Nagpatuloy na ako sa aking paglalakad, at nang matanaw ko na aming room. Nagkukwentuhan pa ang mga classmate ko ang iba naman ay kanya-kanya pang grupo. Pumasok na ako at umupo sa pinakadulo at may bakante pang isang upuan sa tabi ko.

Kinuha ko na lang ang paborito kong libro upang basahin habang hinihintay ang aming prof.  Nasa kalagitnaan na ang aking pagbabasa ng biglang matahimik ang mga kaklasi ko hudyat na nandiyan na si Sir Corpuz.  Ibinalik ko na sa aking bag ang librong binabasa ko, at tinuon na ang aking atensiyon sa harapan ko.

Binati na kami ni Sir Corpuz, at biglang bumukas ang pinto pumasok doon ang babaeng nakabangga ko kanina. Anong ginagawa niya rito? Baka naligaw siya kaya siya narito. Tanong ko sa sarili ko. Tinawag siya ni Sir Corpuz.

“Okay class this is Miss Zeira Silvestre she’s new student in this school. Please have a sit Ms. Silvestre,” smbit n gaming prof at tumingin ako kay Zeira na nakatingin na rin sa akin, at kinawayan ko siya upang umupo dito sa tabi ko. Nang nasa tabi ko na siya nginitian ko lang siya at nakinig na kami sa pagdidiscuss ni Sir Corpuz.