Living with the four badboys

:PROLOGUE MELANIE'S POV "Ma alis na ako" Ngayon ang alis ko patungong manila, alam kung maraming malulungkot sa pag alis ko dito sa kinalakihan ko. Pero kailangan ko pumunta ng manila para ipag patuloy ang pag aaral ko ng high school, yes I'm a high school student. Alam kung maraming school dito sa pangasinan kaya lang mas maganda ang pagtuturo ng mga school sa manila gaya ng sinabi ng kaibigan ko na asa manila narin at dun nag aaral. "Sandali lang nak nag bibihis pa ako" Hindi ko alam kung masaya ba talaga si mama na aalis ako oh pinipilit lang niya ang sarili niyang maging ok para sakin. "Ma, bilis baka iwan ako ng bus" Natatawang sigaw ko. Hindi naman ako mag co-commute eh ihahatid ako ni mang berto sa LAURENT SUBDIVISION ewan ko kung bakit dun ako napunta sa subdivision na yun. Sila mama kase ang naghanap ng magiging tirahan ko, hahaha alam kung nakakalungkot malayo sa pamilya ko pero kailangan eh. "Manahimik ka jan Melanie Martinez " Natawa nalang ako sa ginawa ni mama, batukan ba naman alo, ito ang mamimiss ko rito bukod sa sariwang hangin. Napaka dami kung kaibigan pero lahat ay mga lalake isa na dun si alex childhood friend ko. "Mama naman aalis na nga ako babatukan mo pa" "Manahimik ka nga Tara hatid ka namin" Sana naman walang iyakan mangyari alam kung emotional si mama dahil ang babaw ng luha niya Sana makaya niya na umalis ako. "Lanieeeeee!!!!! " Napalingon ako sa likod ko ng may sumigaw. Hahahaha sila wane, Mike, Sam, Mga kaibigan ko. "Ohh pardddsss" Balik kung sigaw Mamimiss ko ang tatlong pugok na tohh, ang daming magbabago kung umalis ako. "Oyy Lanie balik ka ahh Sama mo si alex " "Susunod kame dun antayin mo lang" Napangiti nalang ako ng wala sa oras kahit kailan diko sila malilimutan. " Babalik ako sa bakasyon wag kayong mag alala bayan ko na ang pangasinan" "BARKADA HUGGGG" sigaw ni wane Nag group hug kameng lahat pinaggitnaan nila akong tatlo, natatawa nga ako dahil nakita ko na tumulo ang luha ni mama. Sabi na eh may drama na magyayari, iba talaga pag bunso eh no. Iiyakan ka nila nakakainis lang kase parang namatay ka. " Sunod kayo dun ahh mamimiss ko kayo " Ani ko sa gitna ng pagyayakapan namin. Kumalas sila si Mike ng yakap at hinawakan ang kamay ko. " Baka nakakadalawang buwan Ka palang sa manila andun na kame" Aniya habang nakahawak sa kamay mo at nakangiti. " Sabi mo yan ahh aasahan ko yan " Ngumiti silang lahat sa akin at nag yakapan ulit, this is the best moments ever. Ang umalis ng pangasinan, dito ako lumake dito ko nakilala ang ang mga naging parte ng pagkatao ko ng buhay ko ng pangarap ko. " Tama na yan aalis na si Melanie " Humiwalay kame ulit ng yakap at bumaling kay mama, ngumiti ako kanila wane at lumapit kay mama at sumakay ng van. Ito na aalis na ako sa bayan ng kinalakihan ko. Sana maging maayos ang lahat pag dating ko sa bagong bayan na magigisnan ko.