Kendine Dönüş”
Pazar sabahıydı.
Evde kızların kahkahaları yankılanıyordu.
Ahmet mutfağa geçmiş, kahvaltı hazırlıyordu.
O eski, uzak adam gitmişti sanki.
Yerine… sessizce telafi etmeye çalışan biri gelmişti.
Peri, pencere kenarında kahvesini içerken dışarıyı izliyordu.
Mayıs sabahının ılık rüzgarı, saçlarını okşuyordu.
Bir aydır Tolga’yla yaşadıkları, zihninde artık flu bir anıydı.
Belki unutulmamıştı ama hatırladığında kalbi sıkışmıyordu.
Bu bile ilerlemeydi.
Kızları yanına koşup sarıldı.
O an, kollarında başka bir hayat vardı artık.
Ve Peri ilk kez orada olmak istediğini fark etti.
> “Anne, bugün parka gidelim mi?”
“Olur,” dedi yumuşak bir gülümsemeyle.
“Ama önce kahvaltımızı kraliçeler gibi yapalım.”
Mutfağa geçti.
Ahmet göz ucuyla ona baktı.
Peri de karşılık verdi;
