ระหว่างวิ่งหนีออมเรียกคนแปรพรรค “พี่คง”
“หือ” ไอ้คงตอบรับ
ต่างคนต่างวิ่งและคุยกันไปฝ่าความมืดสลัวในเวลาหนึ่งทุ่มครึ่ง
“พี่จับฉันกับคุณเรมี่มาทำไม”
“ตอนแรกจะจับออมมาซ้อมให้หายแค้นแต่เอาไปเอามาเจอคุณเรมี่ซะก่อน เธอรวยมากคุณเขมเลยคิดจะเรียกค่าไถ่และหนีเข้าประเทศลาว” ตึ่กๆๆ
“ไอ้คงมึง!!!” ปั่กๆๆ เรมี่ตีไปวิ่งไปไม่ยั้ง
ออมหอบไปด้วยทำหน้าเหวอไปด้วย “แล้วตอนนี้จะไม่ไปเข้าพวกกับพี่เขมแล้วแน่นะ”
“ไม่ล่ะ..อยู่เป็นผัวลับของคุณเรมี่ดีกว่า อยู่กับคุณเขมถูกจับแน่เผลอๆ ถ้าแกเรียกค่าไถ่จนได้เงินมาแล้วแกไม่แบ่งพี่แล้วยิงพี่ทิ้งจะทำยังไง..แกมีปืนนะ”
สองคนที่ถูกจับมาในตอนแรกคิดตาม..ซึ่งมันก็น่าจะเป็นไปได้ เพราะดูท่าว่าเขมจะใกล้บ้าเข้าไปทุกทีแล้ว
สามคนวิ่งไปตามคันนาเนื้อที่โล่งมากกว่าสองไร่อย่างทุลักทุเลเพราะรองเท้าไม่เอื้ออำนวยจนห่างจากต้นไม้เกือบห้าร้อยเมตร ความโชคร้ายก็มาเยือนอีกครั้ง ปังๆๆ!!! เส
