ฉวยโอกาส
1238 Words
Chapter 6
“วางฉันลงได้แล้ว มันจะถึงหมู่บ้านแล้ว” บัวชมพูรีบบอก เมื่อเดินผ่านถนนตรงนี้ไปอีกหน่อยก็จะเข้าไปในหมู่บ้าน ที่จริงมันก็มีทางลัด แต่เขาไม่พาไป จงใจพาเธอมาตรงนี้แทน เขาจงใจใช่ไหมต้องจงใจแน่ ๆ
บัวชมพูไม่ต้องการให้ใครเห็นเธอกับผู้ใหญ่ ยิ่งเธออยู่ในสภาพแบบนี้ คนจะคิดกันยังไง
เสื้อของเขาอยู่บนตัวเธอ หนำซ้ำยังโดยผู้ใหญ่จอมโหดอุ้ม คนเขาจะมองยังไง เธอไม่อยากจะคิด
“ฉันจะวางก็ต่อเมื่อ ฉันอยากวาง” น้ำเสียงเข้มดุดันถูกเปล่งออกมา บัวชมพูพยายามดิ้นให้เขาปล่อย แต่ท่อนแขนแกร่งปานเหล็กคีบ ไม่ยอมให้เป็นอิสระ
“อย่ามาเอาแต่ใจนะ ผู้ใหญ่แก่แล้ว อย่ามาทำนิสัยเด็ก ๆ”
“แก่ ๆ แบบนี้อึดทึกทนบอกไว้เลย”
“นี่ คงคิดจะอวยตัวเองให้ฉันฟังสินะ แหวะ ถึกทน จะอ้วก”
“เธอนี่ปากดีจริงๆ พอเจอขอจริง อย่ามาขอร้องให้ฉันหยุดแล้วกัน”
“เหอะ! กลัวตายล่ะ”
สายตาแทบทุกคู่ในหมู่บ้านจ้องเธอกับผู้ใหญ่ บัวชมพูแทบเอาหน้าซุกแผ่นดินหนี สายตาของทุกคนมันแปลก ๆ หนำซ้ำยังหันไปพูดซุบซิบนินทาอีก
“กลับไปได้แล้ว” ทันที่เขาวางลงบนแคร่ที่บ้าน บัวชมพูก็เอ่ยปากไล่ทันที เธอไม่ชอบผู้ใหญ่สิงห์ ออกจะเกลียดมากด้วยซ้ำ บูลลี่เธอครั้งเดียวจำจนตาย ผู้ชายอะไรปากมอมปากร้ายเหลือแสน
“ฉันเป็นเจ้าหนี้ ฉันไม่กลับ”
“หน้าด้าน!”
“ด้านสุดก็ฉันนี่แหละอีหนู ในเมื่อพ่อเธอขายยกเธอล้างหนี้ ทุกอย่างต้องเป็นของฉัน ต่อให้อยากผลักไสฉันก็ไม่สนใจ ฉันเป็นเจ้าของเธอ ถ้าไม่อยากให้เป็น ก็หาเงินสามล้านมาจ่าย” ผู้ใหญ่สิงห์นั่งลงแคร่ข้างเธอ บัวชมพูไม่พอใจรีบดีดตัวลุกขึ้น
“สามล้านอะไรล่ะผู้ใหญ่ชีกอ พ่อติดหนี้ผู้ใหญ่ไม่ถึงล้าน ต่อให้ผู้ใหญ่จ่ายหนี้ที่กู้ยืมกับเสี่ยตู่ มันก็ไม่ถึงสามล้าน”
“ดอกไง ครบกำหนดดอกก็เพิ่ม เพิ่มทุกวัน ทั้งดอกทั้งต้นก็สามล้านกว่า ถ้าวันนี้ยังไม่มีจ่ายังดอกก็เพิ่มขึ้นมาอีกสองแสน”
“อร้าย ผู้ใหญ่หน้าเลือด” บัวชมพูชักลมออกหู คนอะไรไม่รู้หน้าเลือดเห็นแก่ตัว อีตาผู้ใหญ่บ้านชีกอมันน่าจะโดนปลดออกจากตำแหน่ง ทั้งที่ร้ายแสนร้าย ทำไมถึงยังอยู่ในตำแหน่งนี้ได้อยู่อีก
“หิวแล้ว ทำอะไรให้กินหน่อย”
“ไปกินบ้านผู้ใหญ่เถอะ อุตส่าห์สบายใจที่ไสหัวไปได้ กลับมาวุ่นวายอีกแล้ว”
“ก็แค่ไปธุระ ไม่ได้คิดว่าจะไม่มาอีกสักหน่อย”
“หน้าด้านที่สุด”
“ด้านได้อายก็อดน่ะสิ หนูบัวยังไม่ได้ขอบคุณฉันเลยนะ ที่ไปช่วยจากพวกวัยรุ่นนั้น”
“…” บัวชมพูหน้ำง้ำ “ขอบคุณ”
“ห้วนเกิน ต้องมีหางเสียงด้วย” สิ้นประโยคที่ผู้ใหญ่ บัวชมพูแทบกรีดร้องออกมา
“ขอบคุณค่ะคุณปู่สิงห์ ผู้ใหญ่บ้านแก่ ๆ แก่ที่สุดในสามโลก” เธอประชดประชัน ก่อนจะหันหลังเดินไปแต่ผู้ใหญ่ก็รั้งร่างบอบบางของเธอมานั่งตัก “ว้าย จะทำอะไร?”
“เก็บดอก”
“ดอก…” หญิงสาวตาโต “ดอกเบี้ยเหรอ?”
“ใช่” ว่าจบก็เอียงร่างบอบบางลงบนแคร่โดยไม่ทันตั้งตัว
“อร้าย ทำบ้าอะไร?”
“จูบหนูบัว” บัวชมพูตกใจ แต่ไม่ทันพูดอะไร ริมฝีปากของผู้ใหญ่ก็ประกบจูบเข้ามา
“อื้อ” บัวชมพูพยายามดีดิ้นแต่ก็ถูกตรึงด้วยรสจูบ ลมหายใจเหมือนจะสะดุด คนไม่ประสีประสาเรื่องเพศไม่อาจต้านทานสัมผัสเร่าร้อนเย้าย้วนของเขาได้
ผู้ใหญ่สิงห์สอดลิ้นร้อน ๆ เข้าไปกวาดต้อนความหอมหวาน เป็นนานกว่าเขาจะผละจากเรียวปากนุ่ม แล้วพรมจูบไปทั่วใบหน้าสวยหวาน บัวชมพูเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัส กว่าจะดึงสติสัมปชัญญะกลับขึ้นมาได้ ผู้ใหญ่สิงห์ก็ละเลียดความหอมหวานกับริมฝีปากนุ่มหลายรอบ
“หนูชมพูหวานมาก”
“ปล่อยนะ!” มือเล็กดันอกแกร่งเอาไว้ ทว่าอ่อนแรงเต็มที บัวชมพูไม่เข้าใจเลย เพียงแค่ถูกจูบร่างกายของเธอก็อ่อนไหว จนไม่สามารถต่อต้านเขาได้
มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยรู้สึกแบบนี้เลย มันวูบวาบไปทั้งตัว มันบอกไม่ถูกเลย
“ฉันจะปล่อยก็ต่อเมื่อ หนูยอมทำอาหารให้ฉันกิน”
“นี่ผู้ใหญ่”
“ฉันจะจูบเธออีก” ว่าแล้วก็จูบอย่างรวดเร็ว คราวนี้จูบแตกต่างกับครั้งก่อน มันเร่าร้อนราวกับทะเลเดือด ถ้าเขาไม่หยุดเธอก็ไม่รู้ว่าจะดึงสติตัวเองกลับมายังไง
“ฉันจะทำกับข้าวให้ผู้ใหญ่สิงห์กินเอง” เธอรีบพูดทันทีที่ปากเป็นอิสระ
“ห้ามแกล้งด้วย!”
“ไม่แกล้ง!”
“ก็ได้” ผู้ใหญ่สิงห์ยอมปล่อย บัวชมพูรีบลุกขึ้นจากแคร่เดินตรงไปห้องน้ำ ผู้ใหญ่สิงห์มองแล้วยิ้มตาม
“แม่งเอ้ย ไอ้ผู้ใหญ่ชีกอ!” บัวชมพูล้างปากตัวเอง เธอโมโหตัวเองที่จัดการผู้ใหญ่สิงห์ไม่ได้ หนำซ้ำยังโดนอีตาผู้ใหญ่นี่จูบอีก เสียจูบแรกให้คนที่เกลียด เธออยากจะกรี๊ดจริง ๆ บัวชมพูใช้มือตีน้ำในถังอย่างเจ็บใจ หน็อยไอ้ผู้ใหญ่หัวงู จะแกล้งให้หนำใจเลย
พอล้างปากเสร็จเรียบร้อยเธอก็อาบน้ำชำระร่างกาย แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก็เดินเข้าไปในครัว แต่ก็ไม่วายหันไปมองผู้ใหญ่สิงห์ที่ยืนยิ้มกรุ้มกริ่ม บนแคร่มีเบียร์อยู่หลายขวด
“ไอ้คนชีกอเอ้ย” บัวชมพูมองอย่างหงุดหงิด แล้วรับทำอาหาร วันนี้เธอจะทำน้ำพริก ต้มยำปลาช่อน แกงอ่อม มันก็เป็นอาหารที่เคยรับประทานแทบทุกวัน อาหารอีสานเป็นอาหารที่จับนู้นนี่มารวมกัน มีวัตถุดิบอย่างเดียวก็สามารถทำอาหารได้หลายอย่าง หนำซ้ำยังอร่อยด้วย
แต่สิ่งที่จะทำให้ไม่อร่อยวันนี้คือ บัวชมพูจะเทเกลือใส่หม้อต้มยำปลา คอยดูเถอะ ผู้ใหญ่สิงห์ต้องเจอดี
บัวชมพูเทเกลือใส่หม้อหนึ่งกระปุก พอทำเสร็จเรียบร้อยก็ตักใส่ชามยำกไปให้ผู้ใหญ่ เขากำลังนั่งดื่มเบียร์ น่าจะเป็นขวดที่สี่แล้ว
“เสร็จแล้ว”
“มานั่งทานด้วยกัน”
“ไม่ ฉันยังไม่หิว ผู้ใหญ่กินสิ เดี๋ยวเย็นจะไม่อร่อย”
“อืม” ผู้ใหญ่สิงห์พยักหน้า บัวชมพูมองอย่างลุ้น ๆ แต่ผู้ใหญ่สิงห์ก็ตักต้มยำปลารับประทานได้อย่างเอร็ดอร่อย เธออึ้งงงมาก เขากินไปได้ยังไง “โคตรอร่อย” พร้อมกับชูนิ้วโป้ง บัวชมพูทนความสงสัยไม่ไหวก็เลยใช้ช้อนตักเข้าปากก่อนจะเดินเข้าไปในครัว เปิดฝากระปุกเกลือดู ก่อนจะเบิกตาโพลงหันไปมองผู้ใหญ่สิงห์
นี่มันกระปุกผงชูรสนี่นา พ่อเธอเทใส่ไว้แต่เธอรีบใส่ไม่ได้ดูตาม้าตาเรือ ที่สำคัญเธอใส่เยอะมาก หมดกระปุกเลย
“เหี้ย หม อย ร่วงหมดแล้วมั้ง คอแห้งตายแน่ ไอ้ผู้ใหญ่ แม่่งเอ้ย! ถ้าเป็นเกลือคงสนุกกว่านี้ แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวแกล้งใหม่ก็ได้”
- Writer
