Chapter 7
ผู้ใหญ่สิงห์เข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ เขามองดูห้องน้ำทรุดโทรมก่อนจะถอนหายใจออกมา ไอ้ปณตมันปล่อยให้ห้องน้ำเป็นแบบนี้ได้ยังไง
มันอยู่ยังไงก็อยู่ได้เพราะมันเป็นผู้ชาย แต่ลูกสาวมันเป็นผู้หญิง ห้องน้ำมีรูแบบนี้เดี๋ยวก็มีพวกจัญไรมาแอบดูหรอก
“อยู่กันได้ยังไงวะ ยิ่งมีลูกสาวยิ่งไม่น่าปล่อยให้ห้องน้ำเป็นแบบนี้ กูเจอมึงก่อนไอ้ปณต กูจะเตะมึงไอ้เวร!” ผู้ใหญ่สบถ หยิบขันขึ้นมาตักน้ำอาบ ดีที่ลูกน้องเอาแปรงกับยาสีฟันมาให้แล้ว ทำให้ไม่ต้องลำบากมากเท่าใด
“เฮ้อ เมื่อไหร่พวกพี่จะพาผู้ใหญ่สิงห์กลับ” บัวชมพูบ่นอุบ มองออกไปข้างนอก ตอนนี้ก็ค่ำมืดแล้ว ถ้าเขาอยู่จนถึงเช้า ชาวบ้านติฉินนินทาเป็นแน่
“บัวก็รู้ว่าผู้ใหญ่สิงห์เป็นยังไง พวกพี่พากลับไม่ได้หรอก”
“เฮ้อ งั้นบัวจะไปขออาศัยบ้านพี่ปรางแล้วกัน” ยังชมพูพูดไม่ทันจบ ฝนก็ตกกระหน่ำลงมา เธอถึงกับถอนหายใจออกมาแรง ๆ ฟ้ากำลังเล่นตลกกับเธออยู่ใช่ไหม ถึงได้ตกมาเวลานี้ ให้ตายสิ!
ผู้ใหญ่สิงห์เดินออกมาจากห้องน้ำ เขาอยู่ในชุดนอนสีน้ำตาลฉีดน้ำหอมฟุ้งไปทั่วบ้าน บัวชมพูมองแล้วหันไปทางอื่น ไม่อยากจะสนใจอะไรในตัวของเขา ที่จริงผู้ใหญ่ก็ไม่ใช่ผู้ใหญ่แก่ ๆ หรอก เท่าที่รู้มาเขาอ่อนกว่าพ่อเธอประมาณห้าปี อายุก็สี่สิบต้น ๆ สำหรับผู้ชายก็ยังดูดี ไม่ได้แก่
แต่เธอไม่ชอบเขา อะไรที่พูดแล้วเขาหงุดหงิดไม่พอใจ เธอก็ยินดีจะพูดจะทำ ยิ่งทำผู้ใหญ่สิงห์ไม่ชอบมากแค่ไหน เธอก็ชอบที่ได้พูดมันออกมา
“ง่วงแล้ว” ว่าแล้วป้องปากหาว
“ง่วงก็ไปนอนที่บ้านผู้ใหญ่”
“อยากนอนที่นี่”
“ไม่ได้ พวกพี่เอาผู้ใหญ่กลับด้วยเลย อ้าว หายไปไหนกันหมด?” บัวชมพูบ่นอุบ เมื่อหันไปก็ไม่เจอลูกน้องผู้ใหญ่สิงห์แล้ว
ผ้าห่มผืนหนาถูกยกมาวางไว้ ส่วนที่นอนขนาดใหญ่ถูกปูเอาไว้กลางบ้าน บ้านของเธอเป็นลักษณะบ้านโล่งๆ ไม่ได้มีห้องอะไรกัน มีเพียงผ้าม่านเก่า ๆ กั้นทำเป็นห้อง ส่วนบิดานอนอยู่กระท่อมด้านหลัง ท่านไม่ค่อยชอบนอนในบ้าน เพราะท่านบอกว่าร้อน
บ้านเธอเป็นบ้านสังกะสี หน้าร้อนนี้ไม่ต้องบรรยาย สุกยันตับ ร้อนชนิดที่ว่า อาบน้ำกี่ครั้งก็ร้อนไม่หาย พัดลมเปิดจ่อจนพัดลมพังไปหลายเครื่องก็ช่วยอะไรแทบไม่ได้
แต่หน้าหนาวคือดีมาก อบอุ่นไม่หนาวมาก ถึงบ้านหลังนี้จะไม่ได้อยู่สบาย แต่เธอก็อยู่มาตั้งแต่เด็กจนโต ขอแค่ได้อาศัยซุกหัว ไม่เปียกฝน มันก็เป็นบ้านที่แสนวิเศษสำหรับเธอแล้ว
“ขนมาอยู่ราวกับเป็นบ้านตัวเอง”
“ก็บ้านนี้เป็นของฉัน ฉันอยู่ได้ ถ้าไม่อยากให้อยู่ก็หาเงินมาจ่ายหนี้สิ”
“ใครจะมี” เธอหน้ามุ้ย
“เธอทำให้ฉันพอใจสิ ฉันจะลดหนี้ให้”
“ไม่มีทางหรอก!” บัวชมพูเสียงเข้ม ต่อให้เขาไม่อธิบาย เธอก็รู้ว่าเขาต้องการพูดอะไร ในหัวผู้ใหญ่ชีกอไม่มีอะไร นอกจากเรื่องอย่างว่า เรื่องบนเตียง
“ถ้าเธอยอมมอบร่างกายให้ฉัน ฉันยอมลดให้ห้าแสนเลย”
“ลดกี่แสนก็ไม่สน หนี้ก็ไม่ใช่หนี้ฉัน ทำไมฉันต้องมาชดใช้”
“แต่พ่อเธอเป็นหนี้ ถ้าเธอไม่ยอมฉันก็จะยึดที่ยึดบ้าน ฉันจะไม่รับประกันความปลอดภัยเธอกับพ่อด้วย”
“เหอะ ๆ ฉันไม่สนใจหรอก อยากจะพูดอะไรก็พูดไปเถอะ จะไม่กลับบ้านใช่ไหม?” บัวชมพูตะโกนแข่งกับเสียงฝนกระแทกสังกะสีจนดังอื้ออึง แทบจะพูดอะไรกันไม่รู้เรื่อง
“ไม่กลับ”
“งั้นฉันไปเอง!” เอาวะ! ในเมื่อผู้ใหญ่ชีกอจะอยู่ที่นี่ เธอก็ต้องไป
เปรี้ยง! เสียงฟ้าผ่าดังสนั่นหวั่นไหว
“กรี๊ดดดด!” บัวชมพูกรีดร้องดังลั่น กระโดดเข้ากอดผู้ใหญ่ เขาที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถึงกับหงายท้อง โดยมีร่างบอบบางอยู่บนร่างตัวเอง
“ก็แค่ฟ้าผ่า”
“ปล่อยนะ!” พอได้สติบัวชมพูก็ทุบผู้ใหญ่สิงห์รัว ๆ
“โอ๊ย เธอมากอดฉันเองนะ” ผู้ใหญ่สิงห์ร้องโอดครวญเมื่อโดนมือเล็ก ๆ กระหน่ำทุบตีไม่หยุด
“ฉันตกใจ แต่ผู้ใหญ่ก็ไม่ควรมาฉวยโอกาสกับฉัน เพราะถ้าผู้ใหญ่ทำแบบนี้ เท่ากับว่าผู้ใหญ่ไม่ให้เกียรติฉัน”
“ให้เกียรติสิ ถ้าฉันได้เธอ จะยกย่องให้เกียรติเธออย่างดี ฉันจะให้ให้เกียรติเธอเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของฉัน เป็นแม่ของลูกเป็นเมียที่มีสิทธิ์ในตัวฉันทุกอย่าง สาว ๆ มากมายต่างอยากได้ฉันเป็นสามี หนูบัวควรจะดีใจนะ ที่ได้เป็นภรรยาฉัน” ว่าจบก็คุกคามหนัก เขาพลิกเธอให้นอนหงาย เปลี่ยนเป็นเขาที่อยู่ข้างบนแทน
“ไม่เอา ฉันไม่อยากมีเกียรติอะไรแบบนั้น”
“แต่ฉันอยากให้” ผู้ใหญ่ยิ้มกริ่ม กลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งไปทั่วร่าง บัวชมพูกำลังคิดหาทางออก ถ้าเธอไม่รีบหยุดทุกอย่างในตอนนี้ เธออาจจะหยุดมันไม่ได้อีกก็ได้
“ปล่อยนะ”
“ไม่ปล่อย” ว่าแล้วจูบไปทั่วดวงหน้าสวยหวาน บัวชมพูเป็นคนสวย ใบหน้ารูปไข่ริมฝีปากจิ้มลิ้มน่ารัก จมูกโด่งรั้นขึ้นเล็กน้อย บ่งบอกว่าเธอเป็นคนดื้อรั้น ลำคอเรียวระหง รูปร่างอรระชอนอ้อนแอ้น ผิวพรรณงามราวกับเทพธิดาก็ไม่ปาน
บัวชมพูผู้งามเพียบพร้อม เขาถูกใจเธอแม่ดอกไม้งาม ถ้าวันนี้เขาไปช่วยเธอจากพวกเดนนรกไม่ทัน เขาคงเสียใจและคงตามไปฆ่าพวกมันให้ลงนรกให้ตายตกตามกัน
“กรี๊ดดดด อี๋ เลิกมาจูบฉันแบบนี้ได้แล้ว แก่ก็แก่ ไม่หล่อ น่าเกลียดยังจะมาจูบอีก”
“แบบนี้ไม่หล่อ หมดประเทศไทยก็ไม่มีคนหล่อแล้วแม่หนู” ไม่ใช่อวยตัวเอง แต่ผู้ใหญ่สิงห์ก็ไม่ใช่คนขี้ริ้วขี้เหร่ สาว ๆ สาวน้อยสาวใหญ่ต่างหมายปอง ก็มีแต่บัวชมพูคนสวยนี่แหละ ที่บอกว่าเขาขี้เหร่
“ผู้ใหญ่อยากได้ฉันเป็นเมียมากเหรอจ๊ะ” ผู้ใหญ่สิงห์ถึงกับขมวดคิ้ว เมื่อเห็นท่าทางเปลี่ยนไปของเด็กสาว
“อยากสิจ๊ะ” ผู้ใหญ่สิงห์จอมคึก เห็นท่าทางอ่อนลงก็ดีใจ วันนี้เขาจะเผด็จศึกแม่กวาง เอาให้เอวเคล็ดไปเลย
“งั้นก็….” มือเล็กลูบไปตามร่างกาย ผู้ใหญ่สิงห์มองใบหน้าสวยที่กัดปากยั่วยวนก็ยิ่งคึก บทจะง่ายก็ง่าย แบบนี้สิ เขาชอบ “เตรียมไข่แตกได้เลย!”
“โอ๊ย!” ผู้ใหญ่สิงห์หน้าเขียวขึ้นมาบัดดล เมื่อมือของเด็กสาว คว้าหมับเข้าที่กล่องดวงใจแล้วออกแรงบีบอย่างแรง “0[]0 หนูบัว ฉันเจ็บนะ!”
“เจ็บให้ตาย อยากเย็ ดฉันนัก ก็เตรียมไข่แตกได้เลย”
“โอ๊ยหนูบัว ปล่อยก่อน ไข่ฉันจะแตกแล้ว!” ผู้ใหญ่สิงห์ร้องโอดโอย ไม่คิดว่ากวางสาวที่เขาอยากลิ้มลอง จะร้ายกาจถึงเพียงนี้ ค่อยดูเถอะ ถ้ารอดจากตรงนี้ไปได้ จะให้รักษาด้วยปากเล็ก ๆ เลยคอยดู! หึ่ม!
———
เรื่องนี้ไม่ได้มีปมอะไรมากมายนะคะ แนวกินตับเด็กอย่างน้องบัวชมพู