Chapter 8
“ไข่แตกตายไปเลย” ว่าแล้วก็ขยี้หนัก ผู้ใหญ่สิงห์ถึงกับหน้าเขียว หายใจติดขัดมากกว่าเดิม ใครที่เคยโดนจะรู้ว่า มันเจ็บมันทรมานมากแค่ไหน “ชีกอนักต้องโดน”
“โอ๊ย ปล่อย พี่เจ็บนะ”
“ห๊ะ พี่เหรอ? แก่จะตายอยู่แล้ว ยังกล้าแทนตัวเองว่าพี่ หน้าไม่อายจริง ๆ ไอ้คนชีกอลามก” บัวชมพูตาโต ยิ่งออกแรงบีบกว่าเดิม คราวนี้ผู้ใหญ่สิงห์ไม่ยอมอีกแล้ว เขาถลกเสื้อยืดตัวบาง ข่มความเจ็บของตัวเองแล้วปลดตะขอบรา “อร้าย ผู้ใหญ่ทำบ้าอะไร?”
“คราวนี้เป็นหนูบัวที่ต้องร้องบ้าง”
“ไม่นะ ทำบ้าอะไร?” เธอหวีดร้องเสียงหลง เมื่อผู้ใหญ่สิงห์งับที่ยอดอกสีหวาน ร่างกายสะดุ้งเฮือกกระตุกตามปาก คราวนี้กลายเป็นเธอที่เสียเปรียบ ถูกรุกรานด้วยปาก
“ผะ…ผู้ใหญ่” มือเรียวเลื่อนขึ้นมาผลักใบหน้าคมเข้ม แต่อ้อยเข้าปากช้างแล้ว ไม่มีวันที่ผู้ใหญ่สิงห์จะยอมให้หลุดมือ “อื้อ หยะ…อย่า…”
“คราวนี้เป็นฝ่ายที่เธอต้องร้องบ้าง” ผู้ใหญ่สิงห์รุกหนัก อาศัยความช่ำชองเจนจัดเรื่องบนเตียง จัดการแม่่เด็กดื้อจอมพยศให้ศิโรราบใต้อก จะไม่ยอมเสียท่าให้เธอเหมือนเมื่อครู่เด็ดขาด
“ผู้ใหญ่หยุดนะ ฉันไม่ทำเรื่องนี้กับผู้ใหญ่เด็ดขาด” เด็กสาวเสียงกร้าว แต่ผู้ใหญ่สิงห์ไม่ยอมปล่อยเด็ดขาด คราวนี้เขาจะจัดการคนเจ้าเล่ห์ คนร้ายกาจอย่างบัวชมพูให้ได้ “อร้ายหยุดนะ!”
“เธอบอกช้าไปแล้วสาวน้อย พยศอย่างเธอต้องเจอคนอย่างฉัน”
ไฟฟ้าส่องสว่างกลางบ้านตอนนี้ดับลง ภายในบ้านตกอยู่ในความมืด มีเพียงแสงจากไฟแลบเท่านั้น ที่ทำให้บัวชมพูมองเห็น ผู้ใหญ่สิงห์ยังคงตรึงร่างเธอกับพื้นกระดานแข็ง ๆ
ริมฝีปากร้อน ๆ ลามเลียไปทั่วเต้าสวย ดูดดุนจนเกิดเสียงดัง สลับกับการขบเม้มหยอกล้อยอดสีหวาน เพียงเท่านั้นร่างงามก็บิดเร่าไปมา
บัวชมพูกำลังหัวหมุน สัมผัสที่ผู้ใหญ่สิงห์กระทำต่อเธอ มันเสียววูบวาบราวกับถูกกระแสไฟแล่นพล่านตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ผู้ใหญ่สิงห์ย่ามใจเมื่อได้เห็นว่าคนใต้ร่างอ่อนระทวยลง แม้จะยังดิ้นแต่เธอก็ไม่ได้ต่อต้านเหมือนช่วงแรก ๆ
เขาจะทำให้เธอยอมให้เขาทำเรื่องอย่างว่า ยอมมีอะไรกับเขาแต่โดยดี
“อ๊า…” บัวชมพูส่ายหน้าไปมา พยายามข่มเสียงน่าอายเอาไว้ แต่ก็ไม่สามารถข่มเอาไว้ได้เลย
ผู้ใหญ่สิงห์ยิ้มเมื่อคนใต้ร่างเปล่งเสียงคราง น้ำเสียงเล็ก ๆ นั้นทำให้อารมณ์เขาตื่นเพริด แก่นกายใหญ่โตขยายใหญ่จนปวดหนึบ ตอนนี้มันผงาดชูชันพร้อมประจัญบาน
ผู้ใหญ่สิงห์จูบต่ำลงมาที่หน้าท้องแบนราบ แม้มือของบัวชมพูพยายามผลักไส แต่มันก็ไม่แรงเหมือนเดิม ร่างกายของเธออ่อนปวกเปียก เขาเลื่อนต่ำลงเรื่อย ๆ ต่อให้เขาหยุดกลางคัน เขาชื่อว่าเธอไม่มีแม้แต่แรงลุกมาต่อต้านเขา
บัวชมพูคือเด็กน้อยไม่ประสีประสาเรื่องเพศ เพียงแค่ถูกจูบเธอก็อ่อนระทวย ยิ่งถูกรุกรานหนักแบบนี้ เธอไม่มีทางมาต่อกรกับเขาได้เลย กางเกงยืดถูกดึงออกจนพร้อมแพนตี้ตัวจิ๋ว ทุกอย่างถูกทำอย่างรวดเร็ว บัวชมพูจะห้ามก็ไม่ทัน
“พะ…พอเถอะผู้ใหญ่ ฉัน…ฉัน…” เธอรวบรวมผลักอีกครั้ง ตอนนี้เด็กสาวผู้ปากดีถูกปราบอย่างราบคราบ เหลือเพียงสาวน้อยใต้อาณัติผู้ใหญ่สิงห์จอมโหด
“ฉันอะไร” ผู้ใหญ่สิงห์จุมพิตที่เนินเนื้อ แม้จะมองอะไรไม่ค่อยเห็น แต่เขาก็รู้ว่าจุดไหนอยู่ตรงไหน ผู้ใหญ่สิงห์จูบส่วนนั้นอีกระลอก ร่างแน่งน้อยก็สะท้านตามปาก รสเสียวพุ่งจู่โจมจนจนตัวสั่นระริก
“พอได้แล้ว”
“ปากบอกให้พอ แต่ตรงนี้มันแฉะแล้ว” ผู้ใหญ่ใช้ลิ้นกรีดกรายตามรอยแยก
“อ๊ะ ผู้ใหญ่พะ…พอได้แล้ว” น้ำเสียงแห่บพร่า ร่างกายร่านร้อนเต็มไปด้วยความต้องการ บัวชมพูไม่รู้เลยว่าคนตรงหน้าทำหน้ายังไง แต่เธอรู้สึกเหมือนจะตายให้ได้
ผู้ใหญ่สิงห์ผละออกไปเพียงครู่ก็กลับมาทาบทับใหม่ คราวนี้เขาตัวเปลือยเปล่า ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้าม เขาอ้าขาเธอออกกว้าง ๆ บัวชมพูพยายามต่อต้านสุดท้ายก็ต้องยอมแพ้ต่อพละกำลังของเขา และความต้องการของตัวเอง
ท่อนเนื้ออวบใหญ่ถูกรูดเบา ๆ แสงฟ้าแลบคราวนี้ ทำให้เห็นหัวบานบากผลุบเข้าออก เห็นความใหญ่โตของเขาอย่างชัดเจน มันใหญ่จนเธอตกตะลึงตัวชา ถ้าเจ้าส่วนนั้นเขามาในร่างกาย ตรงกลางกายของเธอรับไม่ไหวแน่ เธอต้องให้เขาหยุด เพื่อจบทุกอย่าง
“หยุดนะ อย่าทำนะ พอได้แล้ว!”
“ฉันจะเสียบแล้วกระแทกหนูเบา ๆ อย่าดิ้นล่ะ เดี๋ยวเจ็บ”
“ผู้ใหญ่ มันเข้าไปไม่ได้หรอก หยุดนะ อย่าทำเลย ฉันจะไม่ปากดีกับผู้ใหญ่อีก” บัวชมพูหน้าตาตื่น มองแก่นกายใหญ่ของชายหนุ่มตรงหน้าอย่างตระหนก ยิ่งฟ้าแลบทำให้มองเห็น เธอหวาดกลัวเกินจะยอมปล่อยเฉยได้ “อย่าเสียบเข้ามานะ
“ถ้าไม่ลอง แล้วจะรู้ได้อย่างไร ว่ามันเข้าไม่ได้ อ้าขากว้าง ๆ แล้วให้ฉันกระแทกดี ๆ”
“ไม่!”
“ลดหนี้ให้ห้าแสน”
“เท่าไหร่ก็ไม่เอาโว้ย!”
“งั้นไม่ลดสักบาท”
“อร้าย ไอ้ผู้ใหญ่ผีบ้า อย่าเสียบเข้ามานะ”
“ไม่ทันแล้วอีหนู” ผู้ใหญ่สิงห์กดปลายบานบากเข้าช่องทางรักคับแคบ บัวชมพูตัวสั่นระริก พยายามถดถอยกายหนี ความเสียวสะท้านที่ผู้ใหญ่สิงห์เล้าโลมหดหาย เมื่อเจ้าท่อนเนื้อใหญ่ยักษ์สอดแทรกเข้ามา
“อร้ายเอาออกไป!” บัวชมพูแผดเสียงดังลั่น มือเล็กกระหน่ำทุบตีไม่หยุด ทั้งโดนหน้าโดนแขนคนบนร่าง แต่เขาไม่ปล่อยโอกาสนี้หลุดลอยไปเด็ดขาด
กึก!
“โอ๊ย ฉันเจ็บนะ ไอ้คนเฮงซวย!” น้ำตาเม็ดใสหลั่งไหลอาบแก้ม ปากก็ก่นด่าไม่หยุด ไอ้ผู้ใหญ่สิงห์ผีบ้าสอดแก่นกายเข้ามาในร่างกายของเธอแล้ว นั่นเท่ากับว่าเธอตกเป็นของเขาโดยสมบูรณ์ ไม่นะ ไอ้คนบ้า! ทำแบบนี้กับเธอได้ยังไง “กรี๊ด!”
ร่างเล็กผวาเขากอดคนร่างบึกบึน ผู้ใหญ่สิงห์กดแก่นกายเข้าไปจนสุด เขาบดกรามแน่นเมื่อความเสียวซ่านพุ่งทะยานเข้าสู่ร่างกาย ตรงส่วนนั้นของสาววัยแรกแย้มก็บีบรัดแก่นกายของเขาแน่น
อา…. แม่บัวชมพู แม่ดอกไม้งามของผู้ใหญ่สิงห์ เธอช่างวิเศษเสียจริง
“อูย…อูย…หนูบัว ฉันเสียวจัง ตรงนั้นของหนูตอดรัดฉันหนักเลย” ผู้ใหญ่สิงห์เป่าปากครางกระเส่า มันเสียววูบวาบไปทั้งตัว เพียงแค่สอดใส่ เขาก็แทบจะหลั่งลาวาขาวขุ่นออกมา แต่ต้องข่มใจไว้ เขาจะมาล่มปากอ่าวเพราะรสเสียวของเด็กร้ายกาจอย่างบัวชมพูไม่ได้
ไฟฟ้ากลับมาสว่างอีกครั้ง ทำให้ผู้ใหญ่สิงห์เห็นจุดเชื่อมต่อเต็มตา มันผสานกันได้อย่างแนบแน่น กลีบสาวบวมตุยโอบรัดท่อนเนื้อ เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงสด บ่งบอกว่าเขาเป็นผู้ได้พรหมจรรย์ของเธอ เป็นผู้ชายคนแรกของเธอโดยสมบูรณ์ “อย่าร้องนะจ๊ะ ผู้ใหญ่จะรับผิดชอบหนูบัวเอง”
“ใครอยากให้มารับผิดชอบล่ะ ไอ้ผู้ใหญ่เวร! ฮึก! ไอ้ผีบ้า!”