YANESSA’S POV
Sa ilang araw na lumipas, tinanggap na ng mga nakapaligid kay papa ang pagbabalik ko sa buhay niya. Walang sinabi si Cindy ngunit makikita pa rin ang inis niya tuwing nagkikita kami, wala ring pakialam si Esmael dahil mas abala siya sa paggising ng anak.
Pumasok ako sa loob ng kuwarto ni Elton at sinuri ang buong sulok. Hanggang sa lumabas ito galing restroom, nakakatayo na siya at hindi magtatagal ay pauuwiin na rin upang doon ipagpatuloy ang pagpapagaling.
Sinulyapan niya ako at ang hawak kong basket na puno ng prutas.
“Is that from Martin?” pormal niyang tanong.
Matagal ko pa siyang tinitigan bago tumango at nilagay iyun sa lamesa. Dahan dahan ang bawat galaw ko, naghihintay na sabihin niya ang pangalan ko. Maalala ang lahat bago siya nagising.
“Elton,” tawag ko
