Ares POV
Gusto kong sumigaw, buong lakas kong inihagis sa desk ko ang lahat para maubos ang galit na nararamdaman ko ngayon. Wasakin ang buong opisina kung kinakailangan hanggang sa huminahon ako, ngunit pinipigilan ko ang aking sarili.
Naikuyom ko ang aking mga kamay sa mahigpit na kamao habang pinapanood ang layaw na babae ng aking asawa na kinukuha ang kanyang mga gamit para makaalis dito. Bakit hindi ko siya pigilan? Simple lang dahil kilala ko ang sarili ko.
Alam ni Abigail ang isang panig ko, at kahit na sa tingin niya ay walang awa ako sa kanya, masunurin talaga ako. Hindi niya maiisip kung gaano ako magiging masama, sa tingin ko hindi niya iyon maiisip.
Kung ilalagay ko ang aking isip dito, maaari akong maging medyo masama sa kanya, at ginawa ko pa nga sa simula, ngunit banaya
