ทางด้านวีระกร เมื่อเห็นภาพบาดตาบาดใจ เขาก็ขับรถออกมาจากโรงพยาบาลทันที วีระกรหยิบโทรศัพท์โทรหาปิ่นเลขาของเขา
"สวัสดีค่ะบอส" ปลายสายเอ่ย
"คุณปิ่นผมอยูร้านกาแฟข้างๆโรงแรมคุณช่วยลงมาหาผมหน่อย ผมมีเรื่องอยากให้คุณช่วย" วีระกรเอ่ยสั่งเลขา
"ได้ค่ะ" ปิ่นตอบตกลง ไม่นานเธอก็มาถึงร้านกาแฟที่เจ้านายหนุ่มรออยู่
"บอสไม่ได้ไปเยี่ยมคุณแม่หรอคะ" ปิ่นนั่งลงและเอ่ยถาม
"ไปครับ....แต่ผมมีเรื่องอยากให้คุณช่วยหน่อย" วีระกรเอ่ย
"เรื่องอะไรหรอคะ? " ปิ่นเอ่ยถามอย่างสงสัย
"คุณช่วยแกล้งเป็นแฟนผมซักสามวันได้ไหม" วีระกรเอ่ยและมองหน้าปิ่นอย่างซีเรียส
"ทำไปทำไมคะ?" ปิ่นเอ่ยถามอย่างงงๆ
"ผมอยากให้แม่ผมสบายใจหน่ะ....อย่างน้อยก็แค่ให้ท่านรู้ว่าผมมีแฟนก็พอ" วีระกรเอ่ย
"แล้วคุณแพรวาล่ะคะ......บอสทำไมไม่พาคุณแพรวาไป" ปิ่นมองหน้าเจ้านายพร้อมกับท่าทางงงๆ
"เลิกพูดถึงผู้หญิงคนนั้นเถอะครับ...ตกลงคุณจะช่วยผมไหม" วีระ
