ณ ห้องพักฟื้นของแพรวา 10.00
"พี่นัท......แพรว่า...ให้แพรทานเองดีกว่านะคะ" แพรวาเอ่ยด้วยสีหน้าเจื่อนๆ
"ให้พี่ดูและแพรเถอะ....ถือว่าพี่ชายดูแลน้องสาวก็ได้^^ " หมอหนุ่มเอ่ยและยืนยันว่าจะป้อนเธอให้ได้
"ก..ก็ได้ค่ะ...." แพรวาเอ่ยอย่างจำยอม ทางด้านเจนเมื่อเห็นทั้งสองคน เธอก็มองบนทันที
"แล้วพี่นัทรู้ได้ไงคะ...ว่าแพรอยู่นี่?" แพรวาเอ่ยถามหมอหนุ่ม
"พี่เห็นเราไม่เปิดร้านพี่ก็เลยโทรถามเจนหน่ะครับ...พอรู้ว่าแพรอยู่โรงพยาบาลและเกิดอะไรขึ้นกับแพร..พี่ก็รีบมาทันทีเลย"
หมอหนุ่มเอ่ยด้วยนํ้าเสียงห่วงใย ทางด้านเจนก็มองบนอีกรอบกับการห่วงใยของหมอหนุ่ม
"อ๋อ....ค่ะ" แพรวาเอ่ยยิ้มๆให้ชายหนุ่ม จากนั้นก็หันไปหาเจนและเอ่ยคำถามที่เธอสงสัยทันที
"เจน....แล้วตำรวจเขาไม่มาสอบปากคำพี่หรอ" แพรวาเอ่ยถามอย่างสงสัย
ทั้งเจนและพ่อของแพรวาก็มองหน้ากันทันทีโดยมิได้นัดไหม
"นั่นซิ....พี่ก็ว่ามันแปลกๆ" หมอหนุ่ม
