Mr. Playboy Got Addicted to Ms. Perfect (J)

Chapter 6

Ian's POV

Isang linggo na ang lumipas, pero wala pa ring kahit anong balita tungkol kay Jea.

Hindi ko matanggap. Ako na ang may pinakamalawak na koneksyon, pero ni anino niya, hindi ko pa rin natatagpuan. Sa bawat araw na lumilipas, lalong lumalakas ang paniniwala kong hindi ko siya basta-basta pwedeng pakawalan.

"Nathan, may progress ba?" tanong ko habang naglalakad papasok sa opisina. Halata sa boses ko ang inis at frustration.

Narinig kong bumuntong-hininga siya sa kabilang linya. "Bro, ginawa ko na lahat. Pinacheck ko ang guest list ng bar, CCTV footage, pati mga staff kinausap ko na. Pero wala. Wala kahit anong record ng babaeng nagngangalang Jea na pumasok sa VIP lounge nung gabing 'yon. Parang multo lang siya."

Napahinto ako. Hindi ko maintindihan kung paano nangyari 'yon. Alam kong hindi ko lang siya inimbento. Alam kong totoo siya.

"Impossible. Gusto mo bang sabihin na wala siyang iniwang kahit anong bakas? Wala man lang kahit isang clue?" madiin ang tono ko, hindi ko na itinatago ang pagkadismaya.

"May isang bagay," sagot ni Nathan. "Nakausap ko yung bartender na nag-serve sa inyo. Ang sabi niya, hindi raw madalas pumunta sa ganoong lugar ang babaeng 'yon. Parang first time niya sa bar na 'yon. At isa pa… may suot daw siyang mamahaling alahas na mukhang custom-made."

Napaisip ako. Custom-made? Ibig sabihin, baka may background siyang mayaman. Pero kung ganun, bakit hindi ko siya mahanap?

"Nathan, binibigyan kita ng isang linggo. Hanapin mo ang lahat ng babaeng may pangalang Jea sa buong Pilipinas. Kung kailangan mong tingnan ang bawat listahan, gawin mo. Gamitin mo lahat ng paraan. Hindi pwedeng mawala siya sa akin."

"Bro, seryoso ka? Lahat ng Jea sa buong Pilipinas? Alam mo bang ilan 'yon?"

"I don't care. Seven days, Nathan. Hanapin mo siya."

Tahimik siya sa kabilang linya bago napabuntong-hininga. "Okay, boss. Challenge accepted. Pero kung hindi ko siya makita sa loob ng isang linggo, baka talagang hindi siya meant para sa'yo."

Napangiti ako ng bahagya, pero hindi ako papayag sa ganoong posibilidad. Hindi ako titigil hangga't hindi ko siya nahahanap.

Araw-araw, napapanaginipan ko siya. Ang mga mata niyang tila nangungusap, ang mga labing nag-iwan ng hindi malilimutang alaala. Para siyang isang misteryong hindi ko matakasan, isang palaisipan na ako lang ang makakasagot.

At hindi ako titigil hangga't hindi ko siya natatagpuan.

Pagkatapos ng pitong araw, muling nagharap kami ni Nathan. Nasa opisina ako, nakaupo sa swivel chair, nang pumasok siya na may halong kaba at panghihinayang sa mukha.

"Anong balita?" malamig kong tanong.

Napakamot siya ng ulo. "Ian… wala pa rin akong nahanap. Sinuyod ko na lahat ng database, social media, pati mga exclusive events kung saan posibleng may dumalo na katulad niya. Pero wala, bro. Walang kahit anong lead."

Muli akong tumayo at naglakad papalapit sa bintana, tinitingnan ang tanawin ng lungsod. Pakiramdam ko, muli kong nalasahan ang pagkatalo—isang bagay na hindi ko kailanman tinanggap sa buong buhay ko.

"So, gusto mong sabihin na hindi siya totoo? Na isang ilusyon lang siya?" madiin kong tanong, ang kamao ko'y mahigpit na nakasara.

"Hindi sa gano'n, bro. Pero wala talaga akong makitang impormasyon tungkol sa kanya. Para siyang nawala sa hangin."

Napailing si Nathan at biglang tumawa. "Alam mo, Ian? Ngayon lang kita nakitang ganyan. Ikaw na playboy, na walang ibang iniisip kundi laro at kasiyahan, ngayon parang adik na naghahanap ng isang babaeng hindi mo naman lubos na kilala. Mr. Playboy Got Addicted to Ms. Perfect Jea."

Napatingin ako sa kanya ng masama, pero hindi ko na siya pinatulan. Alam kong tama siya. At lalo lang akong naiinis dahil alam kong hindi ko basta-basta kayang kalimutan si Jea.

Lalo pa niya akong inasar. "Eh paano kung hindi ka niya gusto? Sabi mo nga, may tinatakasan lang siya, 'di ba? Baka naman isa ka lang sa gusto niyang takasan."

Naningkit ang mga mata ko. Hindi ko gusto ang ideyang iyon. Hindi ko gusto ang kahit anong posibilidad na hindi ko na ulit siya makikita.

Napaisip ako. Posible ba? Baka nga may tinatakasan lang siya. Pero kung gano'n, mas lalo ko siyang gustong hanapin. Dahil kung may tinatakasan siya, ibig sabihin may dahilan. At gusto kong malaman kung ano 'yon.

Nakangisi si Nathan, pero biglang seryoso ang mukha niya. "Pero bro, naisip mo na ba 'yung posibilidad na may boyfriend na si Jea? Paano kung committed na siya?"

Biglang nanigas ang katawan ko. Isang bagay na hindi ko pinag-isipan noon pero ngayon ay parang suntok sa sikmura. May posibilidad bang hindi ko lang siya basta nawala—baka hindi ko talaga siya pag-aari mula sa simula?

"Tsk!" Napabuntong-hininga ako, pero hindi ako natinag. "Kung may boyfriend siya, malalaman ko rin. At kung hindi siya masaya sa lalaking 'yon, sisiguraduhin kong may choice siyang piliin ako."

Lalong lumapad ang ngisi ni Nathan. "Baka naman karma mo na 'to, bro. Sa dami ng niloko mong babae, baka ngayon ikaw naman ang makakarma. Ikaw naman ang hindi makatulog sa kakaisip, ikaw naman ang hindi pinapansin."

Mas lalong nanikip ang panga ko. "Shut up, Nathan."

Nag-ring ang cellphone ni Nathan, at pareho kaming napatingin dito. Kinuha niya agad ang tawag, at habang nakikinig, unti-unting nag-iba ang ekspresyon niya. Nang ibaba niya ang telepono, may bahagyang excitement sa mukha niya.

"Bro... may lead na tayo kay Jea."

Mabilis akong lumapit sa kanya. "Saan?"

"Gamit ang CCTV footage mula sa bar, na-trace namin ang condo kung saan siya nakatira," sagot niya.

Napaangat ang sulok ng labi ko. "Good. Ano pang hinihintay natin?"

Pero agad din niyang nilamig ang excitement ko nang sumunod niyang sabihin, "Pero may problema. Dalawang linggo na siyang hindi nagpapakita roon. Parang bigla na lang siyang naglaho."

Napamura ako sa inis. Isang hakbang palapit, pero mukhang bumalik na naman kami sa simula.

"Tsk! Hindi ako papayag na mawala siya ulit," mariin kong sabi. "Kung hindi siya pumupunta sa condo niya, alamin natin kung saan siya nagpunta."

Tumango si Nathan. "Aasikasuhin ko. Pero bro, mukhang hindi talaga madali 'to."

Napangisi ako, pero walang halong saya. "Wala namang madali sa isang bagay na talagang gusto mo, 'di ba?"

Napatawa siya, pero tumango. "Fine, fine. Pero bro, seryoso ako. Kung may jowa na si Jea, anong balak mo? Hindi ka sanay matalo, pero baka this time, wala ka talagang laban."

Napangisi ako nang mapakla. "Talo lang ang sumusuko, Nathan. At hindi pa ako tapos."