Chapter 9
1083 Words
Sa loob ng isang marangyang function hall, punong-puno ng media at mga kilalang personalidad. Ang press conference na ito ay para kay Jea Alexandra Alonzo, at sa opisyal na pahayag ni Christian Troy Martinez bilang ama ng kanyang dinadala.
Nakaupo si Jea sa gitna ng entablado, mukhang pagod at hindi komportable sa nangyayari. Si Christian naman ay kumpiyansang nakangiti sa tabi niya, tila ba sigurado sa kanyang posisyon sa buhay ng dalaga.
Habang nagsisimula na ang mga tanong ng press, biglang bumukas ang double doors ng venue.
Dahan-dahang pumasok si Ian Anthonio Liu.
Tahimik ang buong kwarto, pero dama ang pagsinghap ng mga tao. Kilala nilang lahat si Ian—isang sikat na artista, isang notorious playboy na hindi kailanman nagbigay ng pahayag tungkol sa kahit anong kontrobersya. Ngunit ngayon, narito siya, diretsong naglalakad patungo sa entablado.
Nang makita siya ng mga reporter, nag-umpisang magbulungan ang lahat. Ang mga camera ay agad na nag-focus sa kanya, at ang iba nama’y nagmamadaling mag-type sa kanilang mga phone para i-post ang shocking turn of events.
Nagtagpo ang mga mata ni Jea at Ian. Napalunok siya, hindi makapaniwala sa nakikita.
“Ian,” mahina niyang sambit, pero sapat na para marinig ni Ian. Hindi niya inalis ang titig sa kanya.
Si Christian naman ay nanigas sa kanyang upuan, hindi inaasahang may ibang hahadlang sa kanya sa harap ng media.
Tumayo si Ian sa gitna ng press conference at kinuha ang mikropono. Diretso siyang tumingin kay Jea, at pagkatapos ay sa lahat ng taong nakatingin sa kanya.
“Dapat ako ang nasa pwesto na ‘yan,” malamig ngunit matigas niyang sabi. “Dahil ako ang ama ng bata.”
Parang sumabog ang isang bomba sa loob ng venue. Nagkagulo ang media, may mga napasigaw, at ang iba naman ay nagmamadaling makuha ang reaksyon ni Jea at Christian.
Napanganga si Christian, hindi makapaniwala sa sinabi ni Ian. “Ano?!” sigaw niya, galit at hindi mapakali. “Ano’ng pinagsasabi mo?!”
Muling tumingin si Ian kay Jea, ang ekspresyon niya’y puno ng determinasyon. “Sabihin mo sa kanila, Jea.”
Nanginginig ang mga kamay ni Jea. Hindi niya inasahan na haharapin ni Ian ang mundo para sa kanya—para sa kanila.
Napatingin siya kay Christian, na halatang nagpipigil ng galit. Pero ang totoo, wala siyang dapat ipaliwanag sa kanya.
Huminga siya nang malalim at tumingin sa lahat ng naroon.
“Si Ian…” mahina niyang sabi, ngunit sapat upang marinig ng lahat. “Si Ian ang ama ng anak ko.”
Muling sumabog ang venue sa dami ng tanong mula sa media. Ang ibang reporter ay hindi makapaniwala, at ang iba naman ay napangiti sa nangyari.
Samantala, nanlilisik ang mata ni Christian. “Jea, anong kalokohan ‘to?”
Hindi siya sinagot ni Jea, sa halip ay tinanggap niya ang kamay na inilahad ni Ian. Hinila siya nito palapit, saka marahang hinalikan ang kanyang noo sa harap ng lahat.
Napatigil ang lahat sa eksenang iyon. Ang isang notorious playboy, na kilalang hindi seryoso sa mga babae, ay heto ngayon, hawak si Jea na para bang wala nang ibang mahalaga sa kanya kundi siya at ang kanilang magiging anak.
Napalunok ang isang reporter habang nakatitig sa kanila. “My God, this is gold,” bulong nito habang patuloy na kinukunan ng litrato ang dalawa.
Habang ang buong mundo ay nagkakagulo sa rebelasyong ito, isang bagay lang ang sigurado—hindi na muling matatakasan ni Ian ang katotohanan.
At handa siyang harapin ang lahat… para kay Jea.
-----
Sa loob ng pribadong silid sa ospital, bumibigat ang tensyon sa pagitan ng tatlong taong matagal nang may hindi natapos na laban. Naroon si Jea, nakaupo sa kama, mukhang pagod ngunit matatag. Si Christian, nakatayo sa isang sulok, hindi maitago ang galit at pagdududa sa mga mata. At si Ian, nakasandal sa pader, tahimik ngunit matibay ang presensya.
Nakatayo rin sa loob ng kwarto ang pamilya ni Jea—ang kanyang ama na isang senador, ang kanyang ina na halatang hindi natuwa sa nangyari, at ang kanyang nakatatandang kapatid na halatang hindi rin sang-ayon kay Ian.
"So, this is your revenge?" malamig na sabi ni Christian, nakapamulsa at may matalim na tingin kay Jea. "Gumaganti ka lang sa’kin kaya mo sinasabi na siya ang ama ng anak mo?"
Napahinga nang malalim si Jea at tumingin nang diretso kay Christian. "Hindi ito tungkol sa’yo, Christian. Hindi lahat ng desisyon ko ay may kinalaman sa'yo. Tama na. Tapos na tayo."
Matalim ang tingin ni Christian, hindi pa rin matanggap ang mga nangyayari. "Kung talagang siya ang gusto mo, kaya ka ba niyang panagutan? O isa lang siyang fling na pinili mong bigyan ng bagong papel sa buhay mo?"
Napatingin ang pamilya ni Jea kay Ian, naghihintay ng sagot. Halata sa kanila ang pag-aalinlangan, lalo pa’t kilala si Ian bilang isang notorious playboy.
"Ian," malumanay ngunit matigas ang tanong ng ama ni Jea. "Kaya mo bang pakasalan ang anak ko?"
Tahimik ang lahat. Lahat ng mata ay nakatutok kay Ian, inaasahan ang kanyang sagot. Ilang segundo siyang hindi nagsalita, ngunit nang magsimula siyang magsalita, bawat salita ay puno ng katiyakan.
"Oo. Kaya kong pakasalan si Jea," diretsong sagot niya. "At hindi dahil napilitan ako o dahil sa bata—pero dahil mahal ko siya, mula pa noong una ko siyang makita."
Nagulat ang lahat sa sinabi niya, pati si Jea. Hindi niya inasahan ang mga salitang iyon mula kay Ian, pero ramdam niyang totoo ito. Hindi ito basta drama o sagot lang para makalusot sa sitwasyon.
"Huwag mong lokohin ang sarili mo, Ian," singit ni Christian na halatang naiirita. "Ikaw? Magpapakasal? Magtatagal sa isang babae? Sino ang niloloko mo?"
Dahan-dahang lumapit si Ian kay Jea, saka hinawakan ang kamay nito. "Hindi ako perpekto, at hindi rin ako kasing bait ng ibang lalaki. Pero isang bagay lang ang sigurado ko—hindi ako aalis sa tabi niya."
Lalong nagpanting ang tainga ni Christian, pero bago pa siya muling makapagsalita, biglang napangiwi si Jea. Napahawak siya sa kanyang noo, at bago pa siya makapagsalita, unti-unti siyang nawalan ng malay.
"Jea!" sabay na sigaw nina Ian at Christian, agad na lumapit sa kanya.
Nagkagulo ang lahat. Mabilis na tinawag ang doktor, at sa isang iglap, ang init ng pagtatalo ay napalitan ng matinding pag-aalala para kay Jea at sa kanyang dinadala.
Sa labas ng silid, nanatiling tahimik si Ian habang nakatingin sa pinto. Sa kabila ng lahat ng sinabi niya, isang bagay lang ang mahalaga sa kanya ngayon—si Jea, at ang magiging anak nila.
- Writer
