Ciwan’ın şiddetle bana bir şey anlatmaya çalışır tavrına uygun bir cevabım elbette vardı ama ne yazık ki ortam hiç müsait değildi. Sesinden bakışlarından beni uyardığını hemen fark etmiştim ama annesinin kız kardeşinin yanında bu tonda konuşması çok tehlikeliydi. Dikkatlerini çeker belki bizden şüphelenmelerine neden olurdu. Bana verdiği bir söz olmasına rağmen bu şekilde davranıyor oluşu en kısa sürede bir köşede yeniden hatırlatmam gerektiği anlamına gelmişti.
Ciwan’ı belli belirsiz bakışlarımla uyarmaya çalıştığım sıralarda kucağımdaki küçük ağa tekrar saçımı çekti ve bu sefer başımdaki yazmayı da çekip alınca küçük yumruklarına hapsettiği saçımla yüzümü buruşturdum. Acımıştı.
“Daye kurban berde.” (Annesi kurban bırak*) Dizdar hanım küçük bebeğe uzanıp elindeki saçımı ve yazmamı ku
