Criminally Inlove

Chapter 11

It's been a week that I've never seen, tristan. Ilang days din akong nagtiis na subukan siyang kalimutan pero why he's still stuck in my mind. I can't forget him! Naiinis nako sa sarili ko.

I don't want to remember him anymore. Habang nandito ako sa bar, hindi ako masyadong maka-focus sa work dahil sa palaging bumabalik-balik sa isipan ko ang nangyaring away namin dalawa. That s**t really bothers me and I'm very annoyed to myself.

"Friend? Hoy!" tinawag pala ako ni leah at hindi ko siya napansin.

"A-ah, bakit?" napautal ako ng salita at ako'y tumingin sa kanya.

"Wala ka na naman sa sarili mo, kanina pako tawag ng tawag sayo. Friend nasa bar tayo baka nakakalimutan mo. We need to focus sa trabaho. May problema ka ba? Tingnan mo yang face mo oh, ang lungkot mo. May nangyari bang masama?" concern niya sakin.

"Um, wala. Don't mind me, leah. Wag kang mag-alala sakin, okay lang ako." sabi ko sa kanya at ako'y ngumiti sa kanya ng matipid.

May mga bagong customer ang lumapit samin dito sa counter at inasikaso ko muna sila. Napansin ko kay leah na parang gusto pa niya kong kausapin pero dahil sa na-busy kami ay di na kami nakapag-usap dalawa. Well, leah doesn't deserve to know about my problem. I want to keep it secret.

Pagdating ng hatinggabi, hindi na naman kami nagkasabay ni leah sa pag-uwi kasi si christopher ang naghatid sakin ngayon at ang kuya naman ni leah ang hahatid sa kanya kaya nagpaalam nalang dalawa.

Habang nagmamaneho si christopher, ako naman ay wala sa sarili at palaging tahimik. Paulit-ulit nalang kasi bumabalik sa isip ko ang scenario about sa away namin ni tristan.

Galit na galit ako sa kanya pero bakit ganito yung pakiramdam ko sa lalaking yun. My heart is still close to him. This is so f*****g annoying and I hate it so much.

"Justin? Are you okay?" tanong ni chris sakin at ako'y napatingin sa kanya.

"What?" namulat ako sa pagkatulala ko.

"Ang tahimik mo kasi diyan. May problema ba? Are you okay?"

"Um... yeah, I'm fine... siguro inaantok lang ako." I lied subalit si chris ay nagtataka na sakin dahil sa napansin niya ang lungkot sa mukha ko.

What I'm gonna do para maging okay nako? I want myself back to normal because right now, I'm really insane. Nang may naisip akong paraan para mapatay si tristan sa isipan ko, ako'y tumingin kay chris at kinausap ko siya.

"Chris, pwede mo bang ihinto mo muna ang kotse." sabi ko sa kanya.

"Why?" pagtataka niya.

"Basta, please." pakiusap ko kaya ginawa nalang niya ang utos ko sa kanya at ipinarada niya muna ang kanyang sasakyan sa kanto kung saan wala ditong katao-tao at madilim pa.

"Turn off the lights, chris." utos ko kaya pinatay nalang din niya ang ilaw ng kanyang kotse.

"What's wrong, Justin?" napakunot ang kanyang noo habang nakatitig siya sakin.

Huminga muna ako ng malalim at hinanda ko muna yung sasabihin ko sa kanya.

"What is it?" he's so curios to what I'm about say to him.

"I want you to have a s*x with me." I asked him at biglang natahimik si christopher nang marinig niya ito.

Sya'y napatawa sa akin na para bang hindi siya makapaniwala sa narinig niya.

"Alam mo, pagod lang yan. Sige na, umuwi na tayo." papaandarin na sana niya ang kanyang kotse pero pinigilan ko si christopher.

"No, please. Chris, pagbigyan muna ko. Make me happy this night. Can you do that for me?" I beg him pero iniwasan ako ng tingin ni chris.

"You know, Justin. I don't wanna do this to you because I respect you and you know how much I love you." pagpapaintindi niya sa akin.

"Kiss me. I'm ready to give you all my body." I said and I touch his legs like I'm trying to seduce him.

Nagkatitigan kami sa isa't isa at dahan-dahan akong lumapit sa kanya. Hinalikan ko ang kanyang labi at kami'y napapikit sa aming mga mata.

Parang nadala narin si chris sa kagustohan ko kaya hinawakan niya ang aking pisngi habang nakadikit parin ang aming mga labi.

Dali-dali kong tinanggal ang butones ng kanyang long sleeves at pagkatapos ay hinubad ko ang damit ko. Hinalikan niya ako sa leeg at ilang sandali ay sya’y napahinto ng may makita siya sa buong katawan ko.

"What is this?" tanong niya sakin kaya agad akong napatingin sa katawan ko.

Nang makita ko ang mga namumula sa balat ko, ngayon ko lang naalala na may mga pasa pa pala ako sa katawan na kung saan dahilan ito nung punishment ni tristan sakin. Nakalimutan ko 'to kaya nahiya ako kay christopher. Nakita niya tuloy ito.

"Anong nangyari sayo?" nakita ko ang pag-aalala sa kanyang mukha.

"Wag mo nang pansinin yan." nahiya ako sa kanya kaya balik ko nalang na isinuot ang t-shirt ko.

"No, tell me? What happen? Sinong may gawa nito? Ha?" pilit niya sakin at dahil sa wala akong maisip na rason ay hindi ko siya nasagot.

"Okay, let's stop this. Umuwi na tayo." he's a little bit annoyed and disappointed kasi hindi ako nagsabi sa kanya ng totoo and I don't let him know the truth.

"I'm sorry, chris." malungkot kong boses sa kanya kaya itinigil na namin ang ginagawa namin.

Umupo na siya ng maayos sa kanyang upuan at ibinalik na niya ang kanyang suot. Ipinaandar na niya ang kanyang kotse at kami'y nagpatuloy sa biyahe papauwi sa amin.

About what happened to us last night, kinalimutan na namin yun ni chris and I decided to myself to focus on him always. Palagi na akong bumibisita sa kanya every day-off niya sa trabaho.

Mas lalo kaming nagkaroon ng bonding sa isa't isa at yung sakit na nararamdaman ko sa puso ko ay parang unti-unti naring gumagaling dahil kay chris.

Every time na magkasama kami ay nagde-date kaming dalawa like going to a theater, eating at the food court, watch basketball at the gym at marami pang iba. When I'm with him, I feel happy and comfortable.

I feel like I'm okay. He's a cure to my broken heart and now, nagdesisyon nako na handa ko nang sagutin ang kanyang matagal na pangliligaw sakin.

I don't wanna wait him anymore. I think he's the one. I think he's my future and I'm ready to start a new beginnings with him.