Chapter 12

1579 Words
This midnight, ihahatid na naman ako ngayon ni christopher. Kakatapos ko lang magtrabaho sa bar and this time, hinanda ko na yung sarili ko dahil sasagutin ko na ang panliligaw sakin ni chris. Si leah, hinatid na siya sa kanyang kuya at ako nalang yung naiwan. Habang ako'y naghihintay na dumating si chris, may nakita akong isang lalaki. Naka-jacket siya at di ko masyadong makita ang kanyang mukha dahil madilim kasi dito sa kinatatayuan ko. Nang mapansin kong papalapit na siya sakin, dahan-dahan akong napaatras dahil natakot ako sa kanya. Sino ba kaya 'to? Isa ba 'tong kidnapper o kaya murderer? Hinanda ko yung sarili at tumingin ako sa ibang daan dahil balak ko ng tumakbo. Nang pinagmasdan ko ng mabuti ang kanyang mukha, laking-gulat ko nalang ng malaman kong si TRISTAN pala ito. Lumapit siya sakin at bigla niya kong niyakap ng mahigpit. Narinig ko ang hagulhol ng kanyang pag-iyak at ako'y natahimik dahil sa pagkagulat ko. Tinulak ko agad siya papalayo at nakita ko sa kanyang mukha ang kalungkotan. "Get away from me!" sigaw ko sa kanya dahil sa sobrang galit ko. Biglang bumuhos ang malakas na ulan at kaming dalawa ay nabasa. Nawalan nako ng pakialam sa sarili ko kahit basang-basa nako dahil sa poot ko kay tristan. "Justin, I love you! I regret everything that I did to you! I'm so sorry that I hurt you! I'm so sorry. Let me explain this. Give me a second chance, justin! Listen to me." pagpapakiusap ni tristan sakin habang patuloy parin siyang umiiyak sa harapan ko. "I don't need your explanations, tristan! Tapos nako sayo. Hindi na kita kailangan pa! Pagod nako! You just wanna have fun with me and you like playing my body. You're just using me like a toy but you didn't think that I'm a human too. I have feelings. Nasasaktan din ako. Tinitiis ko lang yung sakit. Pinapahirapan mo ko. You're such a wild and violent person but at the same your a good and kind man. I can't understand your behavior and also I can't understand my feelings for you. I'm confused. You make me insane. I am getting inlove with you but every time you used me for your s****l pleasure is I feel like sometimes I need to give up my feelings for you. I'm tired from all the pain that you gave to me. You're just playing my heart. You're just making me cry. You are abusive man, Tristan. I'm different from other girls or gays you f****d before. Sinadya ko lang makipag s*x sayo dahil sa pera na kinakailangan ko pero yung saktan at abusohin mo yung katawan ko dahil sa pagseselos mo which is dini-deny mo, hindi na yun tama. Bakit ka nandito? Para magpe-pretend ka na kunwari sasabihin mong may gusto ka sakin para bumalik ako sayo at gawin mo uli akong laruan? Ha? Tama ba ako?" galit na nailabas ko sa kanya habang nakatitig siya sa mga mata. "I'm begging you. Please! Please, Justin! Stay with me. Seryoso itong pagmamahal ko sayo. Ayoko ng saktan ka ulit at kailangan kita ngayon sa buhay ko. Ayoko ng mawala ka ulit sa tabi ko. Ilang araw akong nagmumukhang baliw simula nung umalis ka. Hanggang ngayon ikaw parin ang iniisip ko. Before, I thought, hindi ako maiinlove sayo. I thought no one can break my wildest behavior and no one can turn my heart into soft. I thought magiging bato nalang palagi ang puso ko after what I've been through in the past pero nang dumating ka sa buhay ko, para akong nagbago. Ikaw lang yung nag-iisang taong biglang nagpatibok ng puso ko. I don't why! I can't explain or describe my feelings for you. I'm so in love with you. I'm already obsessed with you, justin. Ngayon ko lang na realize 'to simula nung mawala ka sa tabi ko. I'm sorry that I lied to you. Oo, totoong nagseselos ako pagnakikita kitang may kasamang iba. Nagpapanggap lang ako na di kita mahal kasi takot akong masaktan uli. Right now I will never punish you again. Handa akong baguhin ang sarili ko para lang sayo. I'm so sorry kung nasaktan kita but justin, will you give me a second chance? Come back to me, please. I learned a lot from my mistakes because of you." pagpapahiwatig ni tristan sa kanyang nadarama sakin habang patuloy pa din sa pagtulo ang kanyang mga luha. Nagugulohan na tuloy ako kung anong gagawin ko. Pagbibigyan ko pa ba siya o hindi na? Sa kanyang mga mata ay nakikita kong seryosong-seryoso na talaga siya sakin. Sa bawat salita na sinasabi niya sakin ay parang totoong-totoo na talaga. The way he's trying to convince me to come back with him, parang gusto ko pa siyang bigyan ng chance. Kung kailan bibigyan ko na ng sagot ang panliligaw sakin ni christopher ay saka naman bumalik si tristan para makipag-ayos sakin at sabihing mahal niya ko. Hindi ko na talaga maintindihan. I'm really out of my mind. Bigla akong nagulat ng hinalikan ni tristan ang labi ko kaya ako'y napatulala at napadilat ang aking mga mata. Ngayon ko lang na-realize na na-miss ko na itong matamis na halik niya. I missed his lips, his touch, and everything about in his body even though I'm still mad at him. Ilang sandali ay may lalaking biglang tumulak kay tristan at sinuntok siya sa mukha. Nang makita ko ang itsura ng lalaki, hindi ko inakala na si christopher pala ito kaya ako'y natakot at kinabahan. Hindi ko nalaman na dumating na pala siya at nahuli niya tuloy kaming dalawa. "Chris! Stop!" inawat ko si christopher habang binubugbog niya si tristan ng malakas. "Hayop ka! Ang kapal naman ng mukha! Putang ina ka! Eto ba gusto mo!" sigaw ni chris sa kanya habang patuloy parin niyang pinagsusuntok ito sa mukha. "Chris! Tama na! Please!" pakiusap ko sa kanya pero hindi siya nakinig sakin. Puno na ng dugo ang ilong ni tristan at nagkaroon na siya ng sugat sa kanyang labi kaya dahil sa pag-aalala ko ay pinigilan ko na si chris at pilit kong pinaghiwalay silang dalawa. Sa bawat malakas na suntok ni christopher sa kanyang mukha ay ilang sandali'y nahilo si tristan at sya'y bumagsak sa daan. Bubogbugin pa sana niya ito subalit siya'y natigil ng sinigawan ko siya ng malakas dahil sa napuno nako sa kanya. "Christopher! Tang ina, tumigil kana! Sumusobra kana!" "At bakit? Sino ba 'to? Ha? Jowa mo? Mahal mo ba' to?" tigas ng boses sakin ni christopher habang tinuturo niya si tristan na nanatiling nakahiga parin sa daan at nawawalan ng lakas. "Hi-hindi! Hindi ko siya kilala! Kaya wag mo nang saktan ang lalaking yan, pakiusap!" pagsisinungaling ko sa kanya dahil gusto ko lang protektahan si tristan at ayokong magduda sakin si christopher. "Hali kana dito! Sumakay kana sa kotse." sabi ni chris sakin at bigla niyang hinawakan ang kamay ko saka hinila niya ko papunta sa kotse. Tumingin ako saglit kay tristan at ako'y sobrang naawa sa kanya ng pinagmasdan ko ang kanyang itsura. Gusto ko siyang tulungan pero di ko kaya kasi andito si chris. Baka maisipan niyang may meron sa pagitan naming dalawa. Naiwan siyang mag-isa sa gitna ng daan at tinulungan niya ang kanyang sarili na makatayo. Hindi mapakali yung sarili ko dahil sa nangyari sa kanya. Pumasok na kaming dalawa sa loob ng kotse kahit basang-basa pa kami dahil sa ulan. Nasa backseat lang ako nakaupo at walang-wala ako sa sarili ko dahil si tristan lang talaga ang inaalala ko ngayon hanggang sa hindi ko na napigilan ang sarili ko at ako'y napaiyak ng patago. Agad na pinunasan ko yung mga luha ko dahil baka mahuli ako ni christopher na umiiyak. Agad na pinaandar ni chris ang kanyang kotse at kami na'y bumiyahe papalayo. "Magsabi ka nga ng totoo sakin, Justin! Sino ba yun? Ha?" pagdududa ni chris sakin. "I told you, hindi ko nga siya kilala! Maniwala ka sakin!" deny ko sa kanya. "Nakita mo ba ang mukha ng lalaking 'yun?" tanong ko habang kinakabahan ako sa kung ano ang kanyang magiging sagot dahil kung nakita niya ang itsura ni tristan, patay ako nito. "No! I did not see his face! Alam mo namang madilim dun sa lugar na yun. Bakit kasi dun ka naghihintay! Delikado dun! Not safe!" pinagalitan niya ko. "I'm sorry. Kung may balak ka mang kasuhan ang lalaking yun, please wag mo nang ituloy." pakiusap ko kay chris at ako'y kinakabahan baka ikukulong niya si tristan. "Gusto ko sana but I decide that I won't do it. Pasalamat siya may awa ako kundi ikukulong ko talaga yung putang inang lalaking yun! Yung ginawa niya sayo, that is s****l assault and he deserve na makasuhan!" sabi niya sa akin habang galit na galit parin siya kay tristan. Medyo nakaramdam ako ng kaluwagan sa kalooban ko ng malaman kong hindi niya kakasuhan si tristan dahil ayoko ring makulong siya pero kinakabahan parin ako ng kaunti dahil baka kasi magbago pa ang kanyang isip. Sana naman hindi. Sobrang naawa ako kay tristan. Imbis na magalit ako sa kanya ay napalitan ito ng konsensya. Sa totoo lang, meron pa kong kunting pagmamahal sa kanya even though he hurt me and abused me twice. I think there's a reason why he is so abusive and heartless kaya dahil diyan, kailangan ko yung malaman. I need more explanations from him. Bukas na bukas, pupunta ako sa kanyang bahay. Gusto ko siyang kausapin at gusto ko naring makipag-ayos sa kanya.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD