CHAPTER 2
1504 Words
RANYA POVS
"Bakit, ngayon ka lang saan ka galing?" galit na Saad ni Tiya.
"Galing lang po, sa mall, Tiya," sagot ko .
"Sa mall or lumandi ka? Alam na alam ko ganyan galawan ng babaeng malandi!" muling sabi nito.
" Tiya, dahan -dahan ka sa pananalita mo, kahit kailan hindi ako lumandi sa lalaki.
At ito damit lang ito dahil may bago na ako trabaho, " wika ko dito.
" Huwag mo, ako pinag loloko, Ranya, manang mana ka rin sa nanay mong malandi. "
" Sabihin mo, na kung anong gusto mong sabihin Tiya. Wala akong pakialam kung anong ginawa ng Nanay ko."
" Ah sumagot ka na ha? " galit nitong sabi.
" Sumosobra na po, kayo. Hindi porket ganito ako pwede nyo, na ako pagsalitaan na hindi maganda tao rin naman po, ako nasasaktan, " mahinang sabi ko habang pumapatak ang aking luha.
"Huwag mo, ako dramahan babae hindi mo, ako makukuha sa drama mo. Dahil hindi ka nagluto huwag ka kakain ngayon!" untag nito sa akin.
Sanay ako sa parusa ni Tiya kapag late ako umuwi kaya minsan sa labas na ako bumili ng pagkain ko.
Dahil sa inis ko nagmukmok ako sa loob ng kwarto ko.
Taging mahinang iyak ang lumabas sa bibig ko.
Bakit ang lupit ng tadhan sa akin hindi na ba, ako pwede maging masaya tulad ng ibang dalaga.
Hindi ko namalayan naka tulog na pala ako.
Nagising ako sa tunog ng aking alarm.
5:00 na ng umaga kaya bumangon na ako upang maligo.
Dahil unang pasok ko ngayon Hindi ako pwede ma late sa trabaho.
Nang matapos ako agad ako nagbihis . Kahit simple lang ito bagay naman sa akin.
Nang matapos ako nag-almusal na ako. Tinirahan ko lang si Tiya ng almusal.
Sakto palabas na ako ng bahay bigla tumunog ang cellphone ko.
Si Tina iyon kaya agad ko kinuha ang tawag nito.
" Hello? Bessie, sabay na tayo papasok," saad nito sa kabilang linya.
" Sige," tipid na sagot ko.
Binaba ko na ang tawag nito at hinintay ko sa labas si Tin.
Maya't-maya dumating na ito.
Na mangha ako dahil ang ganda ng kaibigan o bagay sa kanya ang suot nitong damit.
"Wow? Tin ang ganda mo, ikaw na?" ngiting saad ko .
"Ano ka ba, maganda ka rin naman pero kulang ka, sa ayos!" untag nito sa akin.
Napa kamot na lang ako sa aking ulo.
"Tara na nga kung ano-ano ang sinabi mo."
"Uy, totoo, ang sinabi ko sayo Ranya. Hindi ka lang marunong umayos sa sarili mo.
Kapag wala ako trabaho turuan kita para naman magsisi sayo ang ex mo?, ngising saad nito sa akin.
" Hay , yan ka na naman. Wala ako pakialam sa lalaking iyon kahit anong mangyari Hindi ako babalik sa kanya," sagot ko sabay irap sa kaibigan ko.
Tumawa lang ito sa akin sabay akbay.
" Nandito na tayo," wika ni Tin sa akin.
Kaya lumabas na ako ng taxi pinauna ko muna sya dahil alam nya pa sikot-sikot sa building na ito.
" Ranya, mag report ka muna kay Boss may ayusin lang ako," saad ni Tin sa akin.
" Sige," tipid na sagot ko.
Nang nasa tapat na ako ng opisina agad ako kumatok ng dalawang beses.
" Pasok ka?" boses mula sa loob.
" Good morning po, Boss," bati ko dito.
" Magsimula ka na," malamig na wika nito.
Kaya nagpaalam na ako upang mag-umpisa mag trabaho.
Mabuti na lang may nagturo sa akin kaya mabilis ako mag-umpisa.
Habang naglilinis ako may dumaan na babae.
"Hoy, ikaw halika nga dito?" tawag ng babae sa akin mukha syang binugbog sa make up nito.
"Ano po iyon?" magalang na sagot ko.
"Linisin mo, nga ito tapos punasan mo," wika nito sa' akin sabay lipstick.
Kailangan ko magtimpi dahil unang pasok ko pa lang sa trabaho.
"Sige po, ma'am," untag ko dito sabay punas ng tubig.
"Bilisan mo, dyan may trabaho pa ako, bagay nga sa'yo taga punas ng sahig," wika nito sa' akin.
Nang akala ko tapos na ito mag utos sa akin ngunit hindi pa pala.
Dahil inutusan nya ulit ako magtapon ng kanyang basura.
"Kalma lang Ranya, kailangan mo, ng trabaho," bulong ng utak ko.
" Bessie, anong ginawa mo, dyan?" saad ni Tina.
" Naglilinis Tin," tungon ko.
" Tumayo, ka nga dyan hindi mo ang babae na iyan bakit pumayag ka utusan nya!" seryosong boses ni Tin.
"Ano naman ngayon Tina. Yan naman trabaho ni babaeng iyan.
At staka sinahuran sya dito ," protesta ng babae.
" Lora, tumigil ka kung ayaw mo, isumbung kita kay Boss!" banta nito sa babae.
"Di mag sumbong ka?" sabay ikot ng mata nito sa kaibigan ko.
"Tin, huwag na, hayaan mo na iyon," pigil ko kau Tina.
Ayaw ko lang ng away kaya hindi na kailangan hahantong sa ganun.
"Sigurado ka, Ranya ayos ka lang. Sabihin mo, sa akin kapag inutusan ka pa ulit ng babaeng iyon.
Hindi sya ang amo kaya wala syang karapatan utusan ka?" galit na tono nito.
" Oo Boss," ngiting saad ko dito.
Pagkatpos muli ako maglinis .
Hanggang sa tanggali na.
Niyaya na rin ako ni Tina upang kumain ng tanghalian.
" Kamusta ang unang trabaho mo?" tanong nito sa akin.
" Medyo okay lang naman," saad ko.
" Tara libre ko, ngayon dadalhin kita sa masarap na kainan," aya nito sa akin.
" Dahil libre mo, hindi ako tatangi?" tawa na sabi ko.
Kalahating oras lang pahinga namin kaya kailangan namin magmadali.
Pumasok na kami sa maliit na kainan malapit dito sa building kung saan kami nagtrabaho ni Tina.
" Hay, po aling Tes?" wika nito sa' tindera. Kilang kilala na ni Tin ang ginang.
Gumanti ng ngiti ang ginang sa kan'ya.
Umupo kami malapit sa bintana .
Habang abala si Tin sa pag order ako naman abala tumingin sa labas.
Hindi ko lubos akalain na, may trabaho na ulit ako. Kailangan ko galingan upang hindi ako ma talsik sa trabaho wala na ako aasahan kaya kailangan mo kumayod para sa sarili ko.
Maya't-maya dumating na order namin ni Tina.Nag-umpisa na kami kumain.
Totoo nga masarap ang pagkain dito kaya maraming kumain karamihan kasamahan namin sa trabaho.
Nang matapos na kami kumain muli kami bumalik sabay kami tumawid ng kalsada ni Tin. Ngunit bigla may dumaan na sasakyan. Napaka bilis nito.
Nataranta ako kaya hindi agad ako naka takbo sa kinatayuan ko.
Isang malakas lang ng sigaw ang narinig ko.
Pumikit ako sa mga oras na iyon.
Ngunit nagtaka ako bakit wala ako naramdaman hindi kaya patay na ako.
Dahan-dahan ko minulat ang ako mga mata.
"Ranya ayos ka lang?" tawag ni Tina sa akin. Hindi ako naka sagot natulala lang ako.
Nabalik ako sa ulirat ng bigla nyang hawakan ang balikat ko.
"A-ayos lang ako !" pautal na sagot ko.
"God akala patay ka na," saad nito sa akin.
Tungin ako sa sasakyan wala n ito doon.
"Tina na saan sasakyan kanina?" tanong ko sa kaibigan ko.
"Umalis na sya nag iwan lang ng pera?!.
" Ano!" galit na sabi ko.
"eh! Wala ka naman daw gas-gas kaya umalis na sila," saad nito sa akin sabay hawak ng kamay.
Grabe naman yun wala man lang puso paano kung nasagasaan ako.
Ganun na lang bigyan lang ng pera tapos aalis na. Mga mayayaman talaga porket mapera sila ganun na lang turing nila sa mahihirap.
Mabilis ang oras uwian na.
Bago umuwi sa bahay dumaan muna ako sa palengke kailangan ko bumili ng ulam namin ni Tiya.
Sumbay na rin si Tin dahil may pinabili sa kanya ang nanay nito.
Sakto may hipon ako nakita kaya yun na lang binili ko.
Masaya kami umuwi sa bahay.
Kumakanta pa si Tina habang nakahawak sa aking kamay.
Pagdating sa bahay agad ako nagluto ng makakain namin. Wala pa si Tiya panigurado gabihin na naman ito. Nang matapos ako maligo muna ako.
Habang nasa banyo ako narinig ko na dumating na si Tiya dahil mukhang galit na galit na naman ito. Siguro talo na naman sa sugal ang Tiya ko.
Kahit anong pigil ko sa kanya na huwag mag sugal hindi pa rin ito pumayag dati hindi naman ito ganito simula iniwan sya ng asawa nya.
"Ranya, na saan ka?" sigaw nito mula sa labas kaya nag madali na ako maligo.
Nang matapos ako agad ako nagbihis.
"Ranya, anong ulam! seryoso nitong boses.
" Tiya, saglit lang po, naghain ako sa mesa.
"Bilisan mo, magugutom ako!" Teka may pera ka ba, dyan," untag nito sa akin.
" Wala po, akong pera hindi pa po, sahod ko," pagsisinungaling ko.
" Ano, nagtrabaho ka pero wala kang pera.
Bakit hindi ka na lang sumama doon sa anak ng kaibigan ko. Gabi-gabi malaki ang kita nya," pahayag nito sa akin.
" Tiya, hindi ako bayarang babae gaya nya gusto ko yung marangal na trabaho hindi yung binebenta ang katawan, para lang magkapera." protesta ko dito.
" Ano naman ngayon sa panahon ngayon utak ang gamitin hindi puso, hindi ka mabubuhay kung puso ang pairalin mo tandaan mo iyan," muli nitong sabi.
- Writer
