105
Yazar'ın Anlatımıyla Kader dediğimiz yazgı daha biz doğmadan yazılıp çizilirmiş. Daha bizim bilincimiz bile yokken yaşayacaklarımız anlımıza nakş edilirmiş. Artık bahtımıza düşmüş yaşayacağımız kaderimiz ya güler yada ağlarmışız. Onlarında kaderlerine ağlamak düşmüştü. Biri sevdiği adamı kaybetti diye delirdi, diğeri sevdiği kadını kaybetti diye dermansız derde düştü. Ya onlardan olan. Affan hiç yüzü gülmeyen şansızlardan biriydi. Daha doğduğu gün annesiz kalmış zaten babasız doğması onun lanetiydi. Yaşadığı yerde uğradığı zorbalık onun için katlanılmaz bir hal almıştı daha o küçük bir çocukken. Sadece dışardan gördüğü hakaretler ve zorbalıklar değildi onu canından bezdiren kendi öz dedesi tarafından da çok fazla eziyete uğramıştı. Aç kaldığı günler de oldu dayak yediği zamanlarda. O pe
- Writer
