CHAPTER 31
SEBASTIAN POV
Nang magpaalam sina Mommy at Daddy pagkatapos ng aming hapunan, nararamdaman ko ang lungkot at pangungulila sa kanilang pag-alis. Ngunit sa kabila ng nararamdaman ko, lubos akong nagpapasalamat sa pagbisita at pagbibigay-pansin nila sa amin. Ang kanilang pagtangkilik at pagmamahal ay hindi ko matutumbasan, at ang bawat sandali na kasama ko sila ay isang espesyal na alaala na dadalhin ko sa aking puso.
Binati ko sila ng "Paalam" at "Ingat po kayo" habang hinahatid sila sa pintuan, puno ng pasasalamat at pagpapahalaga sa kanilang presensya. Habang sila ay papalayo, pakiramdam ko ang bigat sa aking dibdib, na tila ba'y nangungulila sa kanilang pagmamahal at pag-aalaga.
Pagkatapos nilang umalis, bumalik ako sa loob ng bahay na puno ng mga alaala at pangungulila. I
